श्रीमद्भगवद्गीता

अध्याय 6: ध्यानयोग

इस अध्याय के सभी श्लोक संस्कृत मूल पाठ, हिंदी अर्थ और सरल व्याख्या सहित पढ़ें।

अध्याय 6 का हिंदी वीडियो

YouTube पर देखें

अध्याय 6 के श्लोक

  1. श्लोक 1( कर्मयोग का विषय और योगारूढ़ पुरुष के लक्षण ) श्रीभगवानुवाच अनाश्रितः कर्मफलं कार्यं कर्म करोति यः। स…
  2. श्लोक 2यं सन्न्यासमिति प्राहुर्योगं तं विद्धि पाण्डव। न ह्यसन्न्यस्तसङ्‍कल्पो योगी भवति कश्चन॥
  3. श्लोक 3आरुरुक्षोर्मुनेर्योगं कर्म कारणमुच्यते। योगारूढस्य तस्यैव शमः कारणमुच्यते॥
  4. श्लोक 4यदा हि नेन्द्रियार्थेषु न कर्मस्वनुषज्जते। सर्वसङ्‍कल्पसन्न्यासी योगारूढ़स्तदोच्यते॥
  5. श्लोक 5( आत्म-उद्धार के लिए प्रेरणा और भगवत्प्राप्त पुरुष के लक्षण ) उद्धरेदात्मनाऽत्मानं नात्मानमवसादयेत्‌। आत्मैव…
  6. श्लोक 6बन्धुरात्मात्मनस्तस्य येनात्मैवात्मना जितः। अनात्मनस्तु शत्रुत्वे वर्तेतात्मैव शत्रुवत्‌॥
  7. श्लोक 7जितात्मनः प्रशान्तस्य परमात्मा समाहितः। शीतोष्णसुखदुःखेषु तथा मानापमानयोः॥
  8. श्लोक 8ज्ञानविज्ञानतृप्तात्मा कूटस्थो विजितेन्द्रियः। युक्त इत्युच्यते योगी समलोष्टाश्मकांचनः॥
  9. श्लोक 9सुहृन्मित्रार्युदासीनमध्यस्थद्वेष्यबन्धुषु। साधुष्वपि च पापेषु समबुद्धिर्विशिष्यते॥
  10. श्लोक 10योगी युञ्जीत सततमात्मानं रहसि स्थितः। एकाकी यतचित्तात्मा निराशीरपरिग्रहः॥
  11. श्लोक 11( विस्तार से ध्यान योग का विषय ) शुचौ देशे प्रतिष्ठाप्य स्थिरमासनमात्मनः। नात्युच्छ्रितं नातिनीचं…
  12. श्लोक 12तत्रैकाग्रं मनः कृत्वा यतचित्तेन्द्रियक्रियः। उपविश्यासने युञ्ज्याद्योगमात्मविशुद्धये॥
  13. श्लोक 13समं कायशिरोग्रीवं धारयन्नचलं स्थिरः। सम्प्रेक्ष्य नासिकाग्रं स्वं दिशश्चानवलोकयन्‌॥
  14. श्लोक 14प्रशान्तात्मा विगतभीर्ब्रह्मचारिव्रते स्थितः। मनः संयम्य मच्चित्तो युक्त आसीत मत्परः॥
  15. श्लोक 15युञ्जन्नेवं सदात्मानं योगी नियतमानसः। शान्तिं निर्वाणपरमां मत्संस्थामधिगच्छति॥
  16. श्लोक 16नात्यश्नतस्तु योगोऽस्ति न चैकान्तमनश्नतः। न चाति स्वप्नशीलस्य जाग्रतो नैव चार्जुन॥
  17. श्लोक 17युक्ताहारविहारस्य युक्तचेष्टस्य कर्मसु। युक्तस्वप्नावबोधस्य योगो भवति दुःखहा॥
  18. श्लोक 18यदा विनियतं चित्तमात्मन्येवावतिष्ठते। निःस्पृहः सर्वकामेभ्यो युक्त इत्युच्यते तदा॥
  19. श्लोक 19यथा दीपो निवातस्थो नेंगते सोपमा स्मृता। योगिनो यतचित्तस्य युञ्जतो योगमात्मनः॥
  20. श्लोक 20यत्रोपरमते चित्तं निरुद्धं योगसेवया। यत्र चैवात्मनात्मानं पश्यन्नात्मनि तुष्यति॥
  21. श्लोक 21सुखमात्यन्तिकं यत्तद्‍बुद्धिग्राह्यमतीन्द्रियम्‌। वेत्ति यत्र न चैवायं स्थितश्चलति तत्त्वतः॥
  22. श्लोक 22यं लब्ध्वा चापरं लाभं मन्यते नाधिकं ततः। यस्मिन्स्थितो न दुःखेन गुरुणापि विचाल्यते॥
  23. श्लोक 23तं विद्याद् दुःखसंयोगवियोगं योगसञ्ज्ञितम्। स निश्चयेन योक्तव्यो योगोऽनिर्विण्णचेतसा॥
  24. श्लोक 24सङ्‍कल्पप्रभवान्कामांस्त्यक्त्वा सर्वानशेषतः। मनसैवेन्द्रियग्रामं विनियम्य समन्ततः॥
  25. श्लोक 25शनैः शनैरुपरमेद्‍बुद्धया धृतिगृहीतया। आत्मसंस्थं मनः कृत्वा न किंचिदपि चिन्तयेत्‌॥
  26. श्लोक 26यतो यतो निश्चरति मनश्चञ्चलमस्थिरम्‌। ततस्ततो नियम्यैतदात्मन्येव वशं नयेत्‌॥
  27. श्लोक 27प्रशान्तमनसं ह्येनं योगिनं सुखमुत्तमम्‌। उपैति शांतरजसं ब्रह्मभूतमकल्मषम्‌॥
  28. श्लोक 28युञ्जन्नेवं सदात्मानं योगी विगतकल्मषः। सुखेन ब्रह्मसंस्पर्शमत्यन्तं सुखमश्नुते॥
  29. श्लोक 29सर्वभूतस्थमात्मानं सर्वभूतानि चात्मनि। ईक्षते योगयुक्तात्मा सर्वत्र समदर्शनः॥
  30. श्लोक 30यो मां पश्यति सर्वत्र सर्वं च मयि पश्यति। तस्याहं न प्रणश्यामि स च मे न प्रणश्यति॥
  31. श्लोक 31सर्वभूतस्थितं यो मां भजत्येकत्वमास्थितः। सर्वथा वर्तमानोऽपि स योगी मयि वर्तते॥
  32. श्लोक 32आत्मौपम्येन सर्वत्र समं पश्यति योऽर्जुन। सुखं वा यदि वा दुःखं स योगी परमो मतः॥
  33. श्लोक 33( मन के निग्रह का विषय ) अर्जुन उवाच योऽयं योगस्त्वया प्रोक्तः साम्येन मधुसूदन। एतस्याहं न पश्यामि…
  34. श्लोक 34चञ्चलं हि मनः कृष्ण प्रमाथि बलवद्दृढम्‌। तस्याहं निग्रहं मन्ये वायोरिव सुदुष्करम्‌॥
  35. श्लोक 35श्रीभगवानुवाच असंशयं महाबाहो मनो दुर्निग्रहं चलम्‌। अभ्यासेन तु कौन्तेय वैराग्येण च गृह्यते॥
  36. श्लोक 36असंयतात्मना योगो दुष्प्राप इति मे मतिः। वश्यात्मना तु यतता शक्योऽवाप्तुमुपायतः॥
  37. श्लोक 37( योगभ्रष्ट पुरुष की गति का विषय और ध्यानयोगी की महिमा ) अर्जुन उवाच अयतिः श्रद्धयोपेतो योगाच्चलितमानसः।…
  38. श्लोक 38कच्चिन्नोभयविभ्रष्टश्छिन्नाभ्रमिव नश्यति। अप्रतिष्ठो महाबाहो विमूढो ब्रह्मणः पथि॥
  39. श्लोक 39एतन्मे संशयं कृष्ण छेत्तुमर्हस्यशेषतः। त्वदन्यः संशयस्यास्य छेत्ता न ह्युपपद्यते॥
  40. श्लोक 40श्रीभगवानुवाच पार्थ नैवेह नामुत्र विनाशस्तस्य विद्यते। न हि कल्याणकृत्कश्चिद्दुर्गतिं तात गच्छति॥
  41. श्लोक 41प्राप्य पुण्यकृतां लोकानुषित्वा शाश्वतीः समाः। शुचीनां श्रीमतां गेहे योगभ्रष्टोऽभिजायते॥
  42. श्लोक 42अथवा योगिनामेव कुले भवति धीमताम्‌। एतद्धि दुर्लभतरं लोके जन्म यदीदृशम्‌॥
  43. श्लोक 43तत्र तं बुद्धिसंयोगं लभते पौर्वदेहिकम्‌। यतते च ततो भूयः संसिद्धौ कुरुनन्दन॥
  44. श्लोक 44पूर्वाभ्यासेन तेनैव ह्रियते ह्यवशोऽपि सः। जिज्ञासुरपि योगस्य शब्दब्रह्मातिवर्तते॥
  45. श्लोक 45प्रयत्नाद्यतमानस्तु योगी संशुद्धकिल्बिषः। अनेकजन्मसंसिद्धस्ततो यात परां गतिम्‌॥
  46. श्लोक 46तपस्विभ्योऽधिको योगी ज्ञानिभ्योऽपि मतोऽधिकः। कर्मिभ्यश्चाधिको योगी तस्माद्योगी भवार्जुन॥
  47. श्लोक 47योगिनामपि सर्वेषां मद्गतेनान्तरात्मना। श्रद्धावान्भजते यो मां स मे युक्ततमो मतः॥