श्रीमद्भगवद्गीता

अध्याय 10: श्री भगवान् का ऐश्वर्य

इस अध्याय के सभी श्लोक संस्कृत मूल पाठ, हिंदी अर्थ और सरल व्याख्या सहित पढ़ें।

अध्याय 10 का हिंदी वीडियो

YouTube पर देखें

अध्याय 10 के श्लोक

  1. श्लोक 1( भगवान की विभूति और योगशक्ति का कथन तथा उनके जानने का फल) श्रीभगवानुवाच भूय एव महाबाहो श्रृणु मे परमं वचः।…
  2. श्लोक 2न मे विदुः सुरगणाः प्रभवं न महर्षयः। अहमादिर्हि देवानां महर्षीणां च सर्वशः॥
  3. श्लोक 3यो मामजमनादिं च वेत्ति लोकमहेश्वरम्‌। असम्मूढः स मर्त्येषु सर्वपापैः प्रमुच्यते॥
  4. श्लोक 4–5बुद्धिर्ज्ञानमसम्मोहः क्षमा सत्यं दमः शमः। सुखं दुःखं भवोऽभावो भयं चाभयमेव च॥ अहिंसा समता तुष्टिस्तपो दानं…
  5. श्लोक 6महर्षयः सप्त पूर्वे चत्वारो मनवस्तथा। मद्भावा मानसा जाता येषां लोक इमाः प्रजाः॥
  6. श्लोक 7एतां विभूतिं योगं च मम यो वेत्ति तत्त्वतः। सोऽविकम्पेन योगेन युज्यते नात्र संशयः॥
  7. श्लोक 8( फल और प्रभाव सहित भक्तियोग का कथन ) अहं सर्वस्य प्रभवो मत्तः सर्वं प्रवर्तते। इति मत्वा भजन्ते मां बुधा…
  8. श्लोक 9मच्चित्ता मद्गतप्राणा बोधयन्तः परस्परम्‌। कथयन्तश्च मां नित्यं तुष्यन्ति च रमन्ति च॥
  9. श्लोक 10तेषां सततयुक्तानां भजतां प्रीतिपूर्वकम्‌। ददामि बद्धियोगं तं येन मामुपयान्ति ते॥
  10. श्लोक 11तेषामेवानुकम्पार्थमहमज्ञानजं तमः। नाशयाम्यात्मभावस्थो ज्ञानदीपेन भास्वता॥
  11. श्लोक 12–13( अर्जुन द्वारा भगवान की स्तुति तथा विभूति और योगशक्ति को कहने के लिए प्रार्थना ) अर्जुन उवाच परं ब्रह्म परं…
  12. श्लोक 14सर्वमेतदृतं मन्ये यन्मां वदसि केशव। न हि ते भगवन्व्यक्तिं विदुर्देवा न दानवाः॥
  13. श्लोक 15स्वयमेवात्मनात्मानं वेत्थ त्वं पुरुषोत्तम। भूतभावन भूतेश देवदेव जगत्पते॥
  14. श्लोक 16वक्तुमर्हस्यशेषेण दिव्या ह्यात्मविभूतयः। याभिर्विभूतिभिर्लोकानिमांस्त्वं व्याप्य तिष्ठसि॥
  15. श्लोक 17कथं विद्यामहं योगिंस्त्वां सदा परिचिन्तयन्‌। केषु केषु च भावेषु चिन्त्योऽसि भगवन्मया॥
  16. श्लोक 18विस्तरेणात्मनो योगं विभूतिं च जनार्दन। भूयः कथय तृप्तिर्हि श्रृण्वतो नास्ति मेऽमृतम्‌॥
  17. श्लोक 19(भगवान द्वारा अपनी विभूतियों और योगशक्ति का कथन) श्रीभगवानुवाच हन्त ते कथयिष्यामि दिव्या ह्यात्मविभूतयः।…
  18. श्लोक 20अहमात्मा गुडाकेश सर्वभूताशयस्थितः। अहमादिश्च मध्यं च भूतानामन्त एव च॥
  19. श्लोक 21आदित्यानामहं विष्णुर्ज्योतिषां रविरंशुमान्‌। मरीचिर्मरुतामस्मि नक्षत्राणामहं शशी॥
  20. श्लोक 22वेदानां सामवेदोऽस्मि देवानामस्मि वासवः। इंद्रियाणां मनश्चास्मि भूतानामस्मि चेतना॥
  21. श्लोक 23रुद्राणां शङ्‍करश्चास्मि वित्तेशो यक्षरक्षसाम्‌। वसूनां पावकश्चास्मि मेरुः शिखरिणामहम्‌॥
  22. श्लोक 24पुरोधसां च मुख्यं मां विद्धि पार्थ बृहस्पतिम्‌। सेनानीनामहं स्कन्दः सरसामस्मि सागरः॥
  23. श्लोक 25महर्षीणां भृगुरहं गिरामस्म्येकमक्षरम्‌। यज्ञानां जपयज्ञोऽस्मि स्थावराणां हिमालयः॥
  24. श्लोक 26अश्वत्थः सर्ववृक्षाणां देवर्षीणां च नारदः। गन्धर्वाणां चित्ररथः सिद्धानां कपिलो मुनिः॥
  25. श्लोक 27उच्चैःश्रवसमश्वानां विद्धि माममृतोद्धवम्‌। एरावतं गजेन्द्राणां नराणां च नराधिपम्‌॥
  26. श्लोक 28आयुधानामहं वज्रं धेनूनामस्मि कामधुक्‌। प्रजनश्चास्मि कन्दर्पः सर्पाणामस्मि वासुकिः॥
  27. श्लोक 29अनन्तश्चास्मि नागानां वरुणो यादसामहम्‌। पितॄणामर्यमा चास्मि यमः संयमतामहम्‌॥
  28. श्लोक 30प्रह्लादश्चास्मि दैत्यानां कालः कलयतामहम्‌। मृगाणां च मृगेन्द्रोऽहं वैनतेयश्च पक्षिणाम्‌॥
  29. श्लोक 31पवनः पवतामस्मि रामः शस्त्रभृतामहम्‌। झषाणां मकरश्चास्मि स्रोतसामस्मि जाह्नवी॥
  30. श्लोक 32सर्गाणामादिरन्तश्च मध्यं चैवाहमर्जुन। अध्यात्मविद्या विद्यानां वादः प्रवदतामहम्‌॥
  31. श्लोक 33अक्षराणामकारोऽस्मि द्वंद्वः सामासिकस्य च। अहमेवाक्षयः कालो धाताहं विश्वतोमुखः॥
  32. श्लोक 34मृत्युः सर्वहरश्चाहमुद्भवश्च भविष्यताम्‌। कीर्तिः श्रीर्वाक्च नारीणां स्मृतिर्मेधा धृतिः क्षमा॥
  33. श्लोक 35बृहत्साम तथा साम्नां गायत्री छन्दसामहम्‌। मासानां मार्गशीर्षोऽहमृतूनां कुसुमाकरः॥
  34. श्लोक 36द्यूतं छलयतामस्मि तेजस्तेजस्विनामहम्‌। जयोऽस्मि व्यवसायोऽस्मि सत्त्वं सत्त्ववतामहम्‌॥
  35. श्लोक 37वृष्णीनां वासुदेवोऽस्मि पाण्डवानां धनञ्जयः। मुनीनामप्यहं व्यासः कवीनामुशना कविः॥
  36. श्लोक 38दण्डो दमयतामस्मि नीतिरस्मि जिगीषताम्‌। मौनं चैवास्मि गुह्यानां ज्ञानं ज्ञानवतामहम्‌॥
  37. श्लोक 39यच्चापि सर्वभूतानां बीजं तदहमर्जुन। न तदस्ति विना यत्स्यान्मया भूतं चराचरम्‌॥
  38. श्लोक 40नान्तोऽस्ति मम दिव्यानां विभूतीनां परन्तप। एष तूद्देशतः प्रोक्तो विभूतेर्विस्तरो मया॥
  39. श्लोक 41यद्यद्विभूतिमत्सत्त्वं श्रीमदूर्जितमेव वा। तत्तदेवावगच्छ त्वं मम तेजोंऽशसम्भवम्‌॥
  40. श्लोक 42अथवा बहुनैतेन किं ज्ञातेन तवार्जुन। विष्टभ्याहमिदं कृत्स्नमेकांशेन स्थितो जगत्‌॥