अध्याय 9 · श्लोक 7
सर्वभूतानि कौन्तेय प्रकृतिं यान्ति मामिकाम्‌ । कल्पक्षये पुनस्तानि कल्पादौ विसृजाम्यहम्‌ ॥ ९-७ ॥
अर्थ
हे कौन्तेया (अर्थात कुंतीपुत्र अर्जुना), कल्पाच्या शेवटी सर्व भूते माझ्या प्रकृतीत विलीन होतात आणि कल्पाच्या आरंभी त्यांना मी पुन्हा उत्पन्न करतो. ॥ ९-७ ॥
स्पष्टीकरण
हा श्लोक आपल्याला सांगतो की विश्वाची निर्मिती आणि नाश ही निरंतर चालणारी प्रक्रिया आहे. प्रत्येक प्राणी, मग तो जिवंत असो वा मृत, ईश्वराच्या स्वरुपात अवतरलेला आहे. जेव्हा एक निर्मिती कालावधी संपतो, तेव्हा सर्व प्राणी देवाच्या स्वरूपाकडे परत येतात आणि नवीन निर्मिती कालावधीत पुनर्जन्म घेतात. ही प्रक्रिया केवळ सजीवांनाच नाही तर संपूर्ण विश्वाला लागू होते. हे चक्र सतत चालू असते आणि देव त्याचा निर्माता आहे. या श्लोकाद्वारे श्रीकृष्णाने हे स्पष्ट केले आहे की निसर्ग आणि प्राणी हे सृष्टी आणि विनाशाच्या निरंतर प्रक्रियेच्या अधीन आहेत आणि या संपूर्ण प्रक्रियेचे नियंत्रण आणि संचालन ईश्वर करतो. ही कल्पना आपल्याला जीवनाचे चक्रीय स्वरूप समजून घेण्यास मदत करते आणि आपल्याला हे शिकण्यास प्रेरित करते की आपण या सृष्टीच्या शाश्वत चक्राचा भाग असलो तरीही आपण आपल्या कृतींवर लक्ष केंद्रित केले पाहिजे.
Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.