ಅಧ್ಯಾಯ 9 · ಶ್ಲೋಕ 7

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಳಯದ ಚಕ್ರವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಕೌಂತೇಯ! ಕಲ್ಪದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ (ಬ್ರಹ್ಮನ ರಾತ್ರಿಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ) (`ಕಲ್ಪಕ್ಷಯೇ`) ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳೂ (`ಸರ್ವಭೂತಾನಿ`) ನನ್ನ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು (ಮಾಯಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು, ಮೂಲ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು) (`ಮಾಮಿಕಾಂ ಪ್ರಕೃತಿಂ`) ಸೇರುತ್ತವೆ (ಅದರಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುತ್ತವೆ) (`ಯಾಂತಿ`). ಕಲ್ಪದ ಆದಿಯಲ್ಲಿ (ಬ್ರಹ್ಮನ ಹಗಲಿನ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ) (`ಕಲ್ಪಾದೌ`) ಅವುಗಳನ್ನು (`ತಾನಿ`) ನಾನು (`ಅಹಂ`) ಮತ್ತೆ (`ಪುನಃ`) ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೇನೆ (`ವಿಸೃಜಾಮಿ`)." ಈ ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಲಯಗಳು ಭಗವಂತನ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ, ಅವನ ಪ್ರಕೃತಿ ಶಕ್ತಿಯ ಮೂಲಕ ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ಜೀವಿಗಳು ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಳಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿ, ಮುಂದಿನ ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಾನುಸಾರ ಶರೀರಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.