અધ્યાય 9 · શ્લોક 7
સર્વભૂતાનિ કૌન્તેય પ્રકૃતિં યાન્તિ મામિકામ્ ।
કલ્પક્ષયે પુનસ્તાનિ કલ્પાદૌ વિસૃજામ્યહમ્ ॥૭||
અર્થ
હે કાંતેય ! સર્વ ભૂતો કલ્પ ના અંતે મારી પ્રકૃતિમાં જ લીન થાય છે અને કલ્પ ના આરંભમાં ફરી હું જ એને ઉત્પન કરું છું.(૭)
ભાષ્ય
ભગવાન સૃષ્ટિની ઉત્પત્તિ અને પ્રલયના ચક્રનું વર્ણન કરે છે. 'હે કૌન્તેય!' 'કલ્પક્ષયે' (કલ્પના અંતે, પ્રલય સમયે) 'સર્વભૂતાનિ' (સર્વ પ્રાણીઓ) 'મામિકામ્ પ્રકૃતિમ્ યાન્તિ' – મારી (અપરા) પ્રકૃતિમાં લીન થઈ જાય છે. 'પુનઃ' (ફરીથી) 'કલ્પાદૌ' (નવા કલ્પના આરંભમાં) 'તાનિ અહમ્ વિસૃજામિ' – તે સર્વ ભૂતોને હું ઉત્પન્ન કરું છું. આ સૃષ્ટિ અને પ્રલયનું ચક્ર ભગવાનની પ્રકૃતિ દ્વારા નિયમિત રીતે ચાલતું રહે છે.
Banaka ઍપમાંથી પાઠ અને ભાષ્ય.