अध्याय 15 · श्लोक 12
यदादित्यगतं तेजो जगद्भासयतेऽखिलम् । यच्चन्द्रमसि यच्चाग्नौ तत्तेजो विद्धि मामकम् ॥ १५-१२ ॥
अर्थ
सूर्यामध्ये राहून जे तेज सर्व जगाला प्रकाशित करते, जे तेज चंद्रात आहे आणि जे तेज अग्नीत आहे, ते माझेच तेज आहे, असे तू जाण. ॥ १५-१२ ॥
स्पष्टीकरण
या श्लोकात भगवान श्रीकृष्णांनी त्यांची दैवी शक्ती आणि तेज याबद्दल सांगितले आहे. या श्लोकात तीन प्रकारचे महिमा सांगितले आहेत: आदित्यमध्ये स्थित महिमा: येथे आपण सूर्याच्या तेजाबद्दल बोलत आहोत, जो संपूर्ण जगाला प्रकाशित करतो. सूर्याचे तेज केवळ दिवसच प्रकाशित करत नाही तर संपूर्ण पृथ्वीवरील जीवनासाठी आवश्यक ऊर्जा देखील प्रदान करते. चंद्रावर स्थित तेज: चंद्रप्रकाशाचा जीवनाच्या विविध पैलूंवरही परिणाम होतो. हे रात्री प्रकाश प्रदान करते आणि भरतीच्या लाटांसारख्या अनेक नैसर्गिक प्रक्रियांवर प्रभाव टाकते. अग्नीमध्ये असलेले तेज: अग्नी, ज्याचा आपण दैनंदिन जीवनात वापर करतो, हा देखील एक प्रकारचा तेज आहे. हे बर्न, गरम आणि ऊर्जा प्रदान करण्यास सक्षम आहे. या तिन्ही प्रकारच्या तेजाचा उगम भगवान श्रीकृष्णाची परम शक्ती आहे. ते स्पष्ट करतात की सूर्य, चंद्र आणि अग्नीमध्ये दिसणारे तेज ही त्यांची शक्ती आहे. अशा प्रकारे, या श्लोकाद्वारे, भगवान श्रीकृष्ण त्यांच्या दिव्य प्रकाश आणि सर्वोच्च शक्तीचा परिचय करून देतात आणि सूचित करतात की संपूर्ण सृष्टीमध्ये जो काही प्रकाश आणि प्रकाश आहे तो त्यांच्या शक्तीचे प्रतिबिंब आहे.
Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.