अध्याय 11 · श्लोक 45

स्पष्टीकरण

श्रीकृष्णांचे विशाल रूप पाहून प्रभावित होऊन तो अत्यंत आनंदी आणि चकित झाला. हे अद्भुत दृश्य त्याच्यासाठी पूर्णपणे नवीन आणि अज्ञात आहे, जे त्याला खूप आनंद देते. पण विशाल स्वरूपाची भव्यता आणि विशालता यातून निर्माण होणारी भीती आणि अस्वस्थता पाहून त्याचे मन व्याकुळ झाले आहे. अर्जुन या स्थितीत देवाला त्याचे विशाल रूप सोडून त्याच्या सामान्य आणि मानवी रूपात प्रकट होण्याची प्रार्थना करतो. त्याची प्रार्थना सूचित करते की तो देवाची वास्तविकता आणि सौम्यता स्वतःला अधिक स्वीकार्य मानतो, जेणेकरून त्याला युद्धाची परिस्थिती शांतपणे समजू शकेल. अर्जुनाच्या या भावना आपल्याला हे देखील शिकवतात की दैवी आणि अलौकिक दृष्टान्तांमुळे एखाद्या व्यक्तीला शांतता आणि संतुलन राखणे कठीण होऊ शकते आणि वास्तविकतेची अपेक्षा साधी आणि सामान्य होऊ शकते.