ಅಧ್ಯಾಯ 11 · ಶ್ಲೋಕ 45

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ವಿಶ್ವರೂಪ ದರ್ಶನದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಆನಂದ ಮತ್ತು ಭಯಗಳ ಮಿಶ್ರಣವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ ಅರ್ಜುನನು, ಈಗ ತನಗೆ ಪರಿಚಿತವಾದ, ಸೌಮ್ಯವಾದ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ. "ಹಿಂದೆಂದೂ ನೋಡಿರದ (`ಅದೃಷ್ಟಪೂರ್ವಂ`) (ಈ ವಿಶ್ವರೂಪವನ್ನು) ಕಂಡು (`ದೃಷ್ಟ್ವಾ`) ನಾನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ (`ಹೃಷಿತಃ ಅಸ್ಮಿ`). ಆದರೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು (`ಮನಃ ಮೇ`) ಭಯದಿಂದ (`ಭಯೇನ ಚ`) ಬಹಳವಾಗಿ ನಡುಗಿದೆ (`ಪ್ರವ್ಯಥಿತಂ`). ದೇವಾ! ಆದ್ದರಿಂದ (`ತತ್`) ನನಗೆ (`ಮೇ`) ಆ ನಿನ್ನ (ಸೌಮ್ಯವಾದ) ದೇವ ರೂಪವನ್ನೇ (`ತತ್ ಏವ ರೂಪಂ`) ತೋರಿಸು (`ದರ್ಶಯ`). ದೇವೇಶನೇ! ಜಗನ್ನಿವಾಸನೇ! ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು (`ಪ್ರಸೀದ`)." ವಿಶ್ವರೂಪದ ದರ್ಶನವು ಅದ್ಭುತವಾದ ಅನುಭವವಾದರೂ, ಅದರ ಉಗ್ರತೆಯು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಅಸಹನೀಯವಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಕೃಷ್ಣನ ಸಹಜ, ಸೌಮ್ಯ ರೂಪವನ್ನು ಮತ್ತೆ ನೋಡಲು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಾನೆ.