अध्याय 11 · श्लोक 44
तस्मात्प्रणम्य प्रणिधाय कायं प्रसादये त्वामहमीशमीड्यम् । पितेव पुत्रस्य सखेव सख्युः प्रियः प्रियायार्हसि देव सोढुम् ॥ ११-४४ ॥
अर्थ
म्हणूनच हे प्रभो, मी आपल्या चरणांवर शरीराने लोटांगण घालून नमस्कार करून स्तुत्य अशा आपण ईश्वराने प्रसन्न व्हावे, म्हणून प्रार्थना करीत आहे. हे देवा, वडील जसे पुत्राचे, मित्र जसे मित्राचे आणि पती जसे आपल्या प्रियतम पत्नीचे अपराध सहन करतात, तसेच आपणही माझे अपराध सहन करण्यास योग्य आहात. ॥ ११-४४ ॥
स्पष्टीकरण
या श्लोकात, भगवान श्रीकृष्णाचे विशाल रूप पाहून अर्जुन अत्यंत आश्चर्यचकित आणि भावूक होतो. ते आपले संपूर्ण अस्तित्व अर्पण करून देवाची स्तुती करत शरीराची पूजा करत आहेत. अर्जुन भगवंताच्या विशाल स्वरूपाचे दिव्यत्व आणि पावित्र्य स्वीकारतो आणि त्याला 'देव' आणि 'पालक' समान मानतो. या श्लोकात अर्जुन भगवंताच्या विशाल रूपाला पिता, मित्र आणि प्रिय मित्र मानून त्याची पूजा करत आहे. ते म्हणतात की भगवान श्रीकृष्ण सर्व प्रकारे आदरणीय आहेत, जसे पिता आपल्या मुलाचा आदर करतो, मित्र आपल्या मित्राचा आदर करतो आणि प्रिय व्यक्ती आपल्या प्रिय व्यक्तीचा आदर करतो. या भावनिक स्वीकृतीद्वारे अर्जुन भगवंताच्या अनंत आणि दिव्य स्वरूपाचा स्वीकार करतो आणि भक्तिभावाने त्याची उपासना करतो. अशा प्रकारे, अर्जुनाची आत्म-स्वीकृती आणि भगवंतांबद्दलचा नितांत आदर या श्लोकातून प्रकट होतो.
Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.