अध्याय 11 · श्लोक 25
दंष्ट्राकरालानि च ते मुखानि दृष्ट्वैव कालानलसन्निभानि । दिशो न जाने न लभे च शर्म प्रसीद देवेश जगन्निवास ॥ ११-२५ ॥
अर्थ
दाढांमुळे भयानक व प्रलयकाळच्या अग्नीसारखी प्रज्वलित आपली तोंडे पाहून मला दिशा कळेनाशा झाल्या असून माझे सुखही हरपले आहे. म्हणून हे देवाधिदेवा, हे जगन्निवासा, आपण प्रसन्न व्हा. ॥ ११-२५ ॥
स्पष्टीकरण
या श्लोकात अर्जुन भगवान श्रीकृष्णाचे विशाल रूप पाहून निर्माण होणारी भीती आणि अस्वस्थता व्यक्त करत आहे. भगवंताचे विशाल आणि भयानक रूप पाहून अर्जुनच्या मनात एक प्रकारची दहशत भरून येते. हे रूप पाहून, ते दिशांचे ज्ञान गमावतात, म्हणजेच ते विचार करण्याची आणि समजून घेण्याची शक्ती गमावतात. या विशाल रूपाच्या मुखात अर्जुनाला कालसारखा विनाशकारी अग्नी दिसतो, जो जीवांचा नाश करण्यास तयार आहे. या स्थितीत अर्जुन देवाला विनंती करतो की त्याने त्याचे स्वरूप सामान्य करावे, जेणेकरून त्याला शांती मिळेल. हा श्लोक अर्जुनाच्या मनात असलेली भीती आणि भगवंताच्या अफाट शक्तीबद्दलचा आदर दर्शवतो. अर्जुनला हे समजले आहे की विश्वाची निर्मिती, देखभाल आणि संहार करण्यास केवळ ईश्वरच समर्थ आहे आणि या सर्व शक्ती त्याच्या विशाल रूपात सामावलेल्या आहेत. या श्लोकातून आपण हेही शिकतो की, जगातील कोणत्याही शक्तीचा अंत ईश्वराच्या हातात आहे आणि तोच विश्वाचा निर्माता आणि निर्माता आहे. त्याचा आश्रय घेऊनच माणसाला खरी शांती आणि मुक्ती मिळू शकते.
Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.