ಅಧ್ಯಾಯ 11 · ಶ್ಲೋಕ 25

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಅರ್ಜುನನ ಭಯವು ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತದೆ. "ಕೋರೆ ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಭಯಂಕರವಾದ (`ದಂಷ್ಟ್ರಾ-ಕರಾಲಾನಿ ಚ`) ಮತ್ತು ಪ್ರಳಯಕಾಲದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹೋಲುವ (`ಕಾಲಾನಲ-ಸನ್ನಿಭಾನಿ`) ನಿನ್ನ ಮುಖಗಳನ್ನು (`ತೇ ಮುಖಾನಿ`) ಕಂಡೇ (`ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಏವ`), ನನಗೆ ದಿಕ್ಕುಗಳ ಪರಿವೆಯೇ ಇಲ್ಲದಂತಾಗಿದೆ (`ದಿಶಃ ನ ಜಾನೇ`), ಮತ್ತು ನಾನು ಶಾಂತಿಯನ್ನು (ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು) (`ಶರ್ಮ`) ಪಡೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ (`ನ ಲಭೇ ಚ`). ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನೇ (`ದೇವೇಶ`)! ಜಗತ್ತಿಗೆ ಆಶ್ರಯನೇ (`ಜಗನ್ನಿವಾಸ`)! ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು (`ಪ್ರಸೀದ`)." ಆ ರೂಪದ ಸಂಹಾರಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ದಿಕ್ಕೆಟ್ಟಂತಾಗಿದೆ. ಅವನು ಭಗವಂತನ ಕೃಪೆಗಾಗಿ, ಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಮೊರೆಯಿಡುತ್ತಾನೆ.