अध्याय 11 · श्लोक 26–27
अमी च त्वां धृतराष्ट्रस्य पुत्राः सर्वे सहैवावनिपालसङ्घैः । भीष्मो द्रोणः सूतपुत्रस्तथासौ सहास्मदीयैरपि योधमुख्यैः ॥ ११-२६ ॥ वक्त्राणि ते त्वरमाणा विशन्ति दंष्ट्राकरालानि भयानकानि । केचिद्विलग्ना दशनान्तरेषु संदृश्यन्ते चूर्णितैरुत्तमाङ्गैः ॥ ११-२७ ॥
अर्थ
ते सर्व धृतराष्ट्राचे पुत्र राजसमुदायासह आपल्यात प्रवेश करीत आहेत आणि पितामह भीष्म, द्रोणाचार्य तसेच तो कर्ण आणि आमच्या बाजूच्याही प्रमुख योद्ध्यांसह सगळेच आपल्या दाढांमुळे भयंकर दिसणाऱ्या तोंडात मोठ्या वेगाने धावत धावत जात आहेत आणि कित्येक डोकी चिरडलेले आपल्या दातांच्या फटीत अडकलेले दिसत आहेत. ॥ ११-२६, ११-२७ ॥
स्पष्टीकरण
श्लोक 11.26: या श्लोकात श्रीकृष्णाचे विशाल रूप पाहून अर्जुन म्हणतो, हे भगवान! मी पाहतो की धृतराष्ट्राचे (कौरवांचे) सर्व पुत्र, विविध राजे, भीष्म, द्रोणाचार्य, कर्ण आणि आमच्या बाजूचे इतर प्रमुख योद्धे सर्व तुमच्या आत प्रवेश करत आहेत. श्लोक 11.27: या श्लोकात अर्जुन पुढे म्हणतो की हे सर्व योद्धे भयंकर आणि राक्षसी दातांनी भरलेल्या तुमच्या तोंडात वेगाने प्रवेश करत आहेत हे तो पाहत आहे. काही योद्धे तुमच्या दातांमध्ये अडकलेले दिसतात, त्यांचे डोके ठेचून, तुमच्या दातांमध्ये अडकलेले असतात. स्पष्टीकरण: या श्लोकांमध्ये अर्जुनाने भगवंताचे विशाल रूप पाहून जे दृश्य पाहिले त्याचे वर्णन केले आहे. अर्जुन पाहत आहे की महाभारत युद्धातील सर्व योद्धे, मग ते कौरव पक्षातील असोत वा पांडव पक्षातील असोत, ते सर्व भगवंताच्या महान रूपात विलीन होत आहेत. हे दृश्य सूचित करते की युद्धात प्रत्येकाचा अंत निश्चित आहे आणि त्यातून कोणीही सुटू शकत नाही. परमेश्वराचे राक्षसी रूप हे दर्शविते की सर्व योद्धे त्याच्या नियंत्रणाखाली आहेत आणि युद्धाचा परिणाम परमेश्वराच्या इच्छेनुसार होईल. अशाप्रकारे अर्जुनाला समजते की या युद्धात तो केवळ एक माध्यम आहे आणि खरे नियंत्रण भगवंताच्या हातात आहे.
Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.