ಅಧ್ಯಾಯ 8 · ಶ್ಲೋಕ 23

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಮರಣಕಾಲದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ಕೃಷ್ಣನು ಈಗ, ಯೋಗಿಗಳು ಯಾವ 'ಕಾಲ'ದಲ್ಲಿ (ಸಮಯ ಅಥವಾ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ) ದೇಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದರೆ ಪುನರ್ಜನ್ಮವಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು (ಅನಾವೃತ್ತಿ) ಮತ್ತು ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದರೆ ಪುನರ್ಜನ್ಮವಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು (ಆವೃತ್ತಿ) ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸುವುದಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. "ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ (`ಯತ್ರ ಕಾಲೇ ತು`) ದೇಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದ (`ಪ್ರಯಾತಾಃ`) ಯೋಗಿಗಳು (`ಯೋಗಿನಃ`) ಅನಾವೃತ್ತಿಯನ್ನು (ಮರಳಿ ಬಾರದಿರುವುದನ್ನು) (`ಅನಾವೃತ್ತಿಂ`) ಮತ್ತು ಆವೃತ್ತಿಯನ್ನು (ಮರಳಿ ಬರುವುದನ್ನು) (`ಆವೃತ್ತಿಂ ಚ ಏವ`) ಹೊಂದುತ್ತಾರೋ (`ಯಾಂತಿ`), ಆ ಕಾಲವನ್ನು (`ತಂ ಕಾಲಂ`) (ನಿನಗೆ) ಹೇಳುತ್ತೇನೆ (`ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ`)." ಇಲ್ಲಿ 'ಕಾಲ' ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಕೇವಲ ಸಮಯ ಎಂದರ್ಥವಲ್ಲ, ಅದು ಮಾರ್ಗ ಅಥವಾ ಗತಿಯನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.