ಅಧ್ಯಾಯ 7 · ಶ್ಲೋಕ 6

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಕೃಷ್ಣನು ತಾನೇ ಸರ್ವ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೂಲ ಮತ್ತು ಲಯಸ್ಥಾನ ಎಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು (`ಸರ್ವಾಣಿ ಭೂತಾನಿ`) ಈ ಎರಡು ಪ್ರಕೃತಿಗಳನ್ನೇ (ಅಪರಾ ಮತ್ತು ಪರಾ) (`ಏತತ್`) ಯೋನಿಯಾಗಿ (ಮೂಲ ಕಾರಣವಾಗಿ) (`ಯೋನೀನಿ`) ಹೊಂದಿವೆ ಎಂದು ತಿಳಿ (`ಇತಿ ಉಪಧಾರಯ`). ನಾನು (`ಅಹಂ`) ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿನ (`ಕೃತ್ಸ್ನಸ್ಯ ಜಗತಃ`) ಉತ್ಪತ್ತಿಸ್ಥಾನವೂ (`ಪ್ರಭವಃ`) ಹಾಗೆಯೇ (`ತಥಾ`) ಲಯಸ್ಥಾನವೂ (`ಪ್ರಲಯಃ`) ಆಗಿದ್ದೇನೆ." ಜಡ ಪ್ರಕೃತಿ (ಕ್ಷೇತ್ರ) ಮತ್ತು ಚೇತನ ಪ್ರಕೃತಿ (ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞ/ಜೀವಾತ್ಮ) ಇವೆರಡರ ಸಂಯೋಗದಿಂದಲೇ ಸಕಲ ಜೀವರಾಶಿಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿ. ಆದರೆ ಈ ಎರಡೂ ಪ್ರಕೃತಿಗಳಿಗೂ ಮೂಲ ಭಗವಂತನೇ. ಅವನೇ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ಮತ್ತು ಅವನೇ ಲಯಕರ್ತ.