ಅಧ್ಯಾಯ 7 · ಶ್ಲೋಕ 5

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಹಿಂದಿನ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಅಪರಾ (ಕೀಳು) ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲದೆ, ತನ್ನ ಇನ್ನೊಂದು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ (ಪರಾ) ಪ್ರಕೃತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. "ಈ (ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದ ಎಂಟು ವಿಧವಾದ) ಪ್ರಕೃತಿಯು ಕೀಳಾದದ್ದು (`ಅಪರಾ ಇಯಂ`). ಮಹಾಬಾಹುವೇ! ಇದಕ್ಕಿಂತ (`ಇತಃ ತು`) ಭಿನ್ನವಾದ (`ಅನ್ಯಾಂ`), ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ (`ಪರಾಂ`) ನನ್ನ (`ಮೇ`) ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು (`ಪ್ರಕೃತಿಂ`) ತಿಳಿ (`ವಿದ್ಧಿ`). ಅದು ಜೀವಸ್ವರೂಪವಾಗಿದ್ದು (`ಜೀವಭೂತಾಂ`), ಯಾವುದರಿಂದ (`ಯಯಾ`) ಈ ಜಗತ್ತು (`ಇದಂ ಜಗತ್`) ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆಯೋ (ಆಧಾರವಾಗಿದೆಯೋ) (`ಧಾರ್ಯತೇ`)." ಈ ಪರಾ ಪ್ರಕೃತಿಯೇ ಚೇತನ ಶಕ್ತಿಯಾದ ಜೀವಾತ್ಮ. ಜಡವಾದ ಅಪರಾ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಚೈತನ್ಯಗೊಳಿಸಿ, ಜಗತ್ತನ್ನು ಧರಿಸಿರುವುದು ಈ ಜೀವಾತ್ಮಗಳೇ. ಜೀವಾತ್ಮವು ಭಗವಂತನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ.