ಅಧ್ಯಾಯ 6 · ಶ್ಲೋಕ 3

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಕೃಷ್ಣನು ಯೋಗಸಾಧನೆಯ ಎರಡು ಹಂತಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅವುಗಳಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಸಾಧನಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯೋಗವನ್ನು ಹತ್ತಲು (ಆರಂಭಿಸಲು) (`ಆರುರುಕ್ಷೋಃ`) ಬಯಸುವ ಮುನಿಗೆ (ಸಾಧಕನಿಗೆ) (`ಮುನೇಃ`), ಕರ್ಮವೇ (ನಿಷ್ಕಾಮ ಕರ್ಮವೇ) (`ಕರ್ಮ`) ಸಾಧನವೆಂದು (`ಕಾರಣಂ`) ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ (`ಉಚ್ಯತೇ`). ಈಗಾಗಲೇ ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಏರಿದವನಿಗೆ (ಚಿತ್ತಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ನೆಲೆನಿಂತವನಿಗೆ) (`ಯೋಗಾರೂಢಸ್ಯ`), ಅವನಿಗೆ (`ತಸ್ಯ ಏವ`) ಶಮವೇ (ಚಿತ್ತದ ಉಪಶಾಂತಿ, ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳ ನಿವೃತ್ತಿ) (`ಶಮಃ`) ಸಾಧನವೆಂದು (`ಕಾರಣಂ`) ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ (`ಉಚ್ಯತೇ`). ಅಂದರೆ, ಯೋಗದ ಆರಂಭಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ತಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ನಿಷ್ಕಾಮ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವುದು ಅವಶ್ಯಕ. ಉನ್ನತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದ ನಂತರ, ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲು ಮನಸ್ಸಿನ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ನಿವೃತ್ತಿ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.