ಅಧ್ಯಾಯ 6 · ಶ್ಲೋಕ 2

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಸಂನ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಯೋಗಗಳು ಮೂಲತಃ ಒಂದೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಒತ್ತಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. "ಪಾಂಡವ! ಪಂಡಿತರು ಯಾವುದನ್ನು ಸಂನ್ಯಾಸವೆಂದು (`ಯಂ ಸಂನ್ಯಾಸಂ ಇತಿ ಪ್ರಾಹುಃ`) ಕರೆಯುತ್ತಾರೋ, ಅದನ್ನೇ (`ತಂ`) ನೀನು ಯೋಗವೆಂದು (`ಯೋಗಂ`) ತಿಳಿ (`ವಿದ್ಧಿ`). ಏಕೆಂದರೆ (`ಹಿ`), ಸಂಕಲ್ಪಗಳನ್ನು (ಫಲದಾಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು, ಇಂದ್ರಿಯತೃಪ್ತಿಯ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು) (`ಸಂಕಲ್ಪಃ`) ತ್ಯಜಿಸದ (`ಅಸಂನ್ಯಸ್ತ`) ಯಾರೊಬ್ಬನೂ (`ಕಶ್ಚನ`) ಯೋಗಿಯಾಗಲು (`ಯೋಗೀ ಭವತಿ`) ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ (`ನ`)." ನಿಜವಾದ ಸಂನ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ಫಲಸಂಕಲ್ಪಗಳ ತ್ಯಾಗ. ಕರ್ಮಯೋಗದಲ್ಲೂ ಫಲಸಂಕಲ್ಪಗಳ ತ್ಯಾಗವೇ ಮುಖ್ಯ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಆಂತರಿಕ ತ್ಯಾಗದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಎರಡೂ ಒಂದೇ. ಸಂಕಲ್ಪಗಳನ್ನು (ಬಯಕೆಗಳನ್ನು) ತ್ಯಜಿಸದೆ ಯಾರೂ ನಿಜವಾದ ಯೋಗಿಯಾಗಲಾರರು.