ಅಧ್ಯಾಯ 6 · ಶ್ಲೋಕ 1

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಆರನೇ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಕರ್ಮಯೋಗ ಮತ್ತು ಸಂನ್ಯಾಸದ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುವುದರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹಿಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನು ಇವೆರಡರಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ, ಕರ್ಮಯೋಗವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದನು. ಈಗ, ನಿಜವಾದ ಸಂನ್ಯಾಸಿ ಮತ್ತು ಯೋಗಿ ಯಾರೆಂದು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯಾವನು ಕರ್ಮದ ಫಲವನ್ನು (`ಕರ್ಮಫಲಂ`) ಅವಲಂಬಿಸದೆ (`ಅನಾಶ್ರಿತಃ`), ತಾನು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು (`ಕಾರ್ಯಂ ಕರ್ಮ`) ಮಾಡುತ್ತಾನೋ (`ಕರೋತಿ ಯಃ`), ಅವನೇ (`ಸಃ`) ಸಂನ್ಯಾಸಿಯೂ (`ಸಂನ್ಯಾಸೀ ಚ`) ಹೌದು, ಯೋಗಿಯೂ (`ಯೋಗೀ ಚ`) ಹೌದು. ಕೇವಲ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಾದಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟವನು (`ನ ನಿರಗ್ನಿಃ`) ಅಥವಾ ಯಾವ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನೂ ಮಾಡದವನು (`ನ ಚ ಅಕ್ರಿಯಃ`) ನಿಜವಾದ ಸಂನ್ಯಾಸಿ ಅಥವಾ ಯೋಗಿಯಲ್ಲ. ಅಂದರೆ, ಫಲದಾಸಕ್ತಿಯ ತ್ಯಾಗವೇ ನಿಜವಾದ ಸಂನ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಅದೇ ಕರ್ಮಯೋಗ. ಬಾಹ್ಯವಾಗಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಆಂತರಿಕವಾಗಿ ಫಲದಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಕರ್ತವ್ಯ ಮಾಡುವುದೇ ಮುಖ್ಯ.