ಅಧ್ಯಾಯ 6 · ಶ್ಲೋಕ 17

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಹಿಂದಿನ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಅತಿರೇಕಗಳಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ನಿಯಮಿತತೆಯ (ಯುಕ್ತ) ಮಹತ್ವವನ್ನು ಕೃಷ್ಣ ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆಹಾರ ಮತ್ತು ವಿಹಾರಗಳಲ್ಲಿ (ತಿರುಗಾಟ, ಮನೋರಂಜನೆ) ಯುಕ್ತನಾದವನಿಗೆ (ಮಿತವಾಗಿರುವವನಿಗೆ) (`ಯುಕ್ತ-ಆಹಾರ-ವಿಹಾರಸ್ಯ`), ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ (ದೈಹಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ) ಯುಕ್ತವಾದ ಪ್ರಯತ್ನವುಳ್ಳವನಿಗೆ (`ಯುಕ್ತ-ಚೇಷ್ಟಸ್ಯ ಕರ್ಮಸು`), ನಿದ್ರೆ ಮತ್ತು ಎಚ್ಚರಗಳಲ್ಲಿ ಯುಕ್ತನಾದವನಿಗೆ (ನಿಯಮಿತವಾಗಿರುವವನಿಗೆ) (`ಯುಕ್ತ-ಸ್ವಪ್ನ-ಅವಬೋಧಸ್ಯ`), ಯೋಗವು (`ಯೋಗಃ`) ದುಃಖಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವಂಥದ್ದಾಗುತ್ತದೆ (`ದುಃಖಹಾ ಭವತಿ`). ಆಹಾರ, ವಿಹಾರ, ಕೆಲಸ, ನಿದ್ರೆ, ಎಚ್ಚರ - ಈ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ನಿಯಮಿತತೆ ಮತ್ತು ಸಮತೋಲನವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದರೆ, ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ, ಸಂಸಾರದ ದುಃಖಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತದೆ.