ಅಧ್ಯಾಯ 5 · ಶ್ಲೋಕ 7

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಕರ್ಮಯೋಗದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕರ್ಮಯೋಗಿಯ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕರ್ಮಯೋಗದಿಂದ ಕೂಡಿದವನು (`ಯೋಗಯುಕ್ತಃ`), ಪರಿಶುದ್ಧವಾದ ಚಿತ್ತವುಳ್ಳವನು (`ವಿಶುದ್ಧ-ಆತ್ಮಾ` - ಇಲ್ಲಿ ಆತ್ಮ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಚಿತ್ತ/ಮನಸ್ಸು ಎಂಬ ಅರ್ಥ), ಮನಸ್ಸನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನು (`ವಿಜಿತ-ಆತ್ಮಾ` - ಆತ್ಮ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸು), ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನು (`ಜಿತೇಂದ್ರಿಯಃ`), ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಆತ್ಮನೇ ತನ್ನ ಆತ್ಮವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದವನು (ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲೂ ತನ್ನನ್ನೇ ಕಾಣುವವನು) (`ಸರ್ವಭೂತ-ಆತ್ಮ-ಭೂತ-ಆತ್ಮಾ`), ಅಂತಹವನು ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ (`ಕುರ್ವನ್ ಅಪಿ`) ಅದರಿಂದ ಲೇಪಿತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ (ಕರ್ಮಬಂಧನಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ) (`ನ ಲಿಪ್ಯತೇ`). ಕರ್ಮಯೋಗವು ಚಿತ್ತಶುದ್ಧಿ, ಇಂದ್ರಿಯ-ಮನೋನಿಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಸರ್ವಾತ್ಮಭಾವವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿ, ಕರ್ಮ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಮುಕ್ತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.