ಅಧ್ಯಾಯ 5 · ಶ್ಲೋಕ 6

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಕರ್ಮಯೋಗದ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ಅದರ ಸುಲಭಸಾಧ್ಯತೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಮಹಾಬಾಹುವೇ! ಕರ್ಮಯೋಗವನ್ನು ಆಚರಿಸದೆ (`ಅಯೋಗತಃ`) ಸಂನ್ಯಾಸವನ್ನು (ಕೇವಲ ಕರ್ಮತ್ಯಾಗವನ್ನು) (`ಸಂನ್ಯಾಸಃ ತು`) ಹೊಂದುವುದು ದುಃಖಕ್ಕೆ ಕಾರಣ (`ದುಃಖಂ ಆಪ್ತುಂ`)." ಚಿತ್ತಶುದ್ಧಿಯಿಲ್ಲದೆ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ಮನಸ್ಸು ಚಂಚಲತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿ, ಸಾಧನೆ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಕರ್ಮಯೋಗದಿಂದ ಕೂಡಿದ (`ಯೋಗಯುಕ್ತಃ`) ಮುನಿಯು (ಮನನಶೀಲನಾದ ಸಾಧಕನು) (`ಮುನಿಃ`) ಶೀಘ್ರವಾಗಿ (`ನಚಿರೇಣ`) ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು (ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು) (`ಬ್ರಹ್ಮ`) ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ (`ಅಧಿಗಚ್ಛತಿ`). ಕರ್ಮಯೋಗವು ಚಿತ್ತಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡಿ, ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಒದಗಿಸುವುದರಿಂದ, ಬ್ರಹ್ಮಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವು ಸುಲಭ ಮತ್ತು ಶೀಘ್ರವಾಗುತ್ತದೆ.