ಅಧ್ಯಾಯ 5 · ಶ್ಲೋಕ 19

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಸಮತ್ವ ಭಾವದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ನೆಲೆ ನಿಲ್ಲುವುದರ ಫಲವೇ ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿ ಎಂದು ಕೃಷ್ಣ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯಾರ ಮನಸ್ಸು (`ಯೇಷಾಂ ಮನಃ`) ಸಮತ್ವದಲ್ಲಿ (ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲೂ ಸಮಾನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ) (`ಸಾಮ್ಯೇ`) ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆಯೋ (`ಸ್ಥಿತಂ`), ಅವರಿಂದ (`ತೈಃ`) ಈ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೇ (`ಇಹ ಏವ`) ಸಂಸಾರವು (ಹುಟ್ಟು-ಸಾವುಗಳ ಚಕ್ರ) (`ಸರ್ಗಃ`) ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ (`ಜಿತಃ`). ಏಕೆಂದರೆ (`ಹಿ`) ಬ್ರಹ್ಮವು (`ಬ್ರಹ್ಮ`) ದೋಷರಹಿತವೂ (`ನಿರ್ದೋಷಂ`) ಮತ್ತು ಸಮವೂ (`ಸಮಂ`) ಆಗಿದೆ. (ಆದ್ದರಿಂದ ಸಮತ್ವದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ) ಅವರು (`ತೇ`) ಬ್ರಹ್ಮದಲ್ಲಿಯೇ (`ಬ್ರಹ್ಮಣಿ`) ಸ್ಥಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ (`ಸ್ಥಿತಾಃ`). ಮನಸ್ಸಿನ ಸಮತೆಯೇ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ಥಿತಿಯ ಲಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಫಲ. ಯಾರು ಈ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಜೀವಂತವಿರುವಾಗಲೇ ಮುಕ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.