ಅಧ್ಯಾಯ 4 · ಶ್ಲೋಕ 31
ಯಜ್ಞಶಿಷ್ಟಾಮೃತಭುಜೋ ಯಾಂತಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಸನಾತನಂ |
ನಾಯಂ ಲೋಕೋ„ಸ್ತ್ಯಯಜ್ಞಸ್ಯ ಕುತೋ„ನ್ಯಃ ಕುರುಸತ್ತಮ ||
ಅರ್ಥ
ಯಜ್ಞಫಲದ ಅಮೃತವನ್ನು ಸವಿದು ಪರಮ ಶಾಶ್ವತ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ, ಕುರುವಂಶಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡದವನಿಗೆ ಈ ಲೋಕವೇ ಇಲ್ಲ, ಬೇರೆ ಲೋಕಗಳ ಮಾತೇನು?
ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ
ಯಜ್ಞದ ಫಲವಾಗಿ ದೊರೆಯುವ ಶೇಷವನ್ನು (ಪ್ರಸಾದ) ಸೇವಿಸುವುದರ ಮಹತ್ವ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞ ಮಾಡದಿರುವವರ ದುರ್ಗತಿಯನ್ನು ಕೃಷ್ಣ ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಯಜ್ಞದ ಶೇಷವೆಂಬ ಅಮೃತವನ್ನು (`ಯಜ್ಞಶಿಷ್ಟ-ಅಮೃತ`) ಉಣ್ಣುವವರು (`ಭುಜಃ`) ಸನಾತನವಾದ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು (`ಬ್ರಹ್ಮ ಸನಾತನಂ`) ಸೇರುತ್ತಾರೆ (`ಯಾಂತಿ`). ಹೇ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ (`ಕುರುಸತ್ತಮ`)! ಯಜ್ಞ ಮಾಡದವನಿಗೆ (`ಅಯಜ್ಞಸ್ಯ`) ಈ ಲೋಕವೇ (`ನ ಅಯಂ ಲೋಕಃ`) (ಸುಖಕರವಾಗಿ) ಇಲ್ಲ (`ಅಸ್ತಿ`), ಇನ್ನು ಪರಲೋಕದ (`ಅನ್ಯಃ`) ಮಾತೆಲ್ಲಿ (`ಕುತಃ`)?" ಯಜ್ಞಶೇಷವನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದು ಕೇವಲ ಭೌತಿಕ ಆಹಾರ ಸೇವನೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರಗತಿಗೆ ಸೋಪಾನ. ಯಜ್ಞರಹಿತ ಜೀವನವು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲೂ ನಿರರ್ಥಕ, ಪರಲೋಕದಲ್ಲೂ ಗತಿಯಿಲ್ಲದ್ದು.
Banaka ಅಪ್ಲಿಕೇಶನ್‌ನ ಪಾಠ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ.