ಅಧ್ಯಾಯ 4 · ಶ್ಲೋಕ 10

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಹಿಂದಿನ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದವರ ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. "ರಾಗ (ಆಸಕ್ತಿ), ಭಯ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದವರು (`ವೀತ-ರಾಗ-ಭಯ-ಕ್ರೋಧಾಃ`), ನನ್ನಲ್ಲೇ ಮನಸ್ಸಿಟ್ಟವರು (ನನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೇ ಹೊಂದಿದವರು) (`ಮನ್ಮಯಾ`), ನನ್ನನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಿದವರು (`ಮಾಂ ಉಪಾಶ್ರಿತಾಃ`), ಇಂತಹ ಅನೇಕರು (`ಬಹವಃ`) ಜ್ಞಾನವೆಂಬ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ (`ಜ್ಞಾನತಪಸಾ`) ಪವಿತ್ರರಾಗಿ (`ಪೂತಾಃ`) ನನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು (ಮದ್ಭಾವವನ್ನು, ದಿವ್ಯ ಪ್ರೇಮವನ್ನು) (`ಮದ್ಭಾವಂ`) ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ (`ಆಗತಾಃ`)." ಕೇವಲ ಜ್ಞಾನವಲ್ಲ, ಜೊತೆಗೆ ರಾಗ, ಭಯ, ಕ್ರೋಧಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದು, ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶರಣಾಗತಿ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದ ನಿರಂತರ ಚಿಂತನೆ (ತಪಸ್ಸು) – ಇವುಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧರಾಗಿ ಅನೇಕರು ಭಗವಂತನ ಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ.