अध्याय 4 · श्लोक 10

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण दैवी ज्ञान प्राप्त करणाऱ्यांच्या गुणांचे वर्णन करत आहेत. "वीतरागभयक्रोध" म्हणजे ज्यांनी राग (आसक्ती), भीती आणि क्रोधावर विजय मिळवला आहे. या व्यक्ती जगाच्या तात्पुरत्या गोष्टींपासून आणि परिस्थितींपासून अलिप्त राहतात आणि मन:शांती मिळवतात. "मनमय ममुपाश्रिता" मधील "मनमय" म्हणजे त्याचे मन भगवंताच्या ध्यानात आणि प्रेमात पूर्णपणे लीन झाले आहे. असे लोक भगवंताच्या आश्रयामध्ये राहतात आणि भगवंताच्या दिव्य रूपात लीन होतात. "बाहो ज्ञानतपसा पूता" म्हणजे हे लोक ज्ञान आणि तपश्चर्याने शुद्ध होतात. ज्ञान म्हणजे दैवी ज्ञान किंवा वेदांताचे ज्ञान आणि तपस्या म्हणजे स्वयंशिस्त आणि साधना. “मद्भावमागतः” म्हणजे त्यांना परमेश्वराची दिव्य भावना आणि स्वरूप प्राप्त होते. सारांश, या श्लोकात भगवान श्रीकृष्णाने अशा व्यक्तींची स्तुती केली आहे ज्यांची त्याच्यावर पूर्ण भक्ती आणि प्रेम आहे, आसक्ती, भय आणि क्रोध यांच्या पलीकडे असलेल्या, ज्ञान आणि तपश्चर्याने शुद्ध झालेल्या आहेत. अशा व्यक्तींना देवाचे दिव्यत्व आणि त्याचे अद्वितीय स्वरूप अनुभवता येते.