ಅಧ್ಯಾಯ 4 · ಶ್ಲೋಕ 9

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಭಗವಂತನ ದಿವ್ಯವಾದ ಜನ್ಮ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ತಿಳಿಯುವುದರ ಫಲವನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. "ಅರ್ಜುನ! ನನ್ನ (`ಮೇ`) ಜನ್ಮ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳು (`ಜನ್ಮ ಕರ್ಮ ಚ`) ದಿವ್ಯವಾದವು (`ದಿವ್ಯಂ`) ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ (`ಏವಂ`) ಯಾರು ತತ್ವಶಃ (ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ) (`ತತ್ತ್ವತಃ`) ಅರಿಯುತ್ತಾನೋ (`ಯಃ ವೇತ್ತಿ`), ಅವನು (`ಸಃ`) ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ನಂತರ (`ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ದೇಹಂ`) ಪುನರ್ಜನ್ಮವನ್ನು (`ಪುನರ್ಜನ್ಮ`) ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ (`ನ ಏತಿ`), ಬದಲಾಗಿ ನನ್ನನ್ನೇ (`ಮಾಂ ಏವ`) ಸೇರುತ್ತಾನೆ (`ಏತಿ`)." ಭಗವಂತನ ಅವತಾರಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜೀವಿಗಳ ಜನನ-ಮರಣಗಳಂತಲ್ಲ, ಅವು ದಿವ್ಯ ಮತ್ತು ಲೀಲಾಮಯ. ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಕೇವಲ ಬೌದ್ಧಿಕವಾಗಿ ತಿಳಿಯುವುದಲ್ಲದೆ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಅರಿತುಕೊಂಡರೆ, ಅದು ಜನ್ಮ-ಮರಣ ಚಕ್ರದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ನೀಡಿ, ಭಗವಂತನ ಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನು ಕರುಣಿಸುತ್ತದೆ.