ಅಧ್ಯಾಯ 3 · ಶ್ಲೋಕ 5

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಕರ್ಮತ್ಯಾಗವು ಅಸಾಧ್ಯವೆಂದು ಕೃಷ್ಣನು ದೃಢವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಯಾರೊಬ್ಬರೂ (`ನ ಹಿ ಕಶ್ಚಿತ್`) ಒಂದು ಕ್ಷಣಕಾಲವೂ (`ಕ್ಷಣಂ ಅಪಿ`) ಕರ್ಮ ಮಾಡದೆ (`ಅಕರ್ಮಕೃತ್`) ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ (`ಜಾತು ನ ತಿಷ್ಠತಿ`). ಏಕೆಂದರೆ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ (`ಸರ್ವಃ`) ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಗುಣಗಳಿಂದ (ಸತ್ವ, ರಜಸ್ಸು, ತಮಸ್ಸು) (`ಪ್ರಕೃತಿಜೈಃ ಗುಣೈಃ`) ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ (`ಅವಶಃ`) ಕರ್ಮ ಮಾಡಲು (`ಕರ್ಮ`) ಪ್ರೇರೇಪಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ (`ಕಾರ್ಯತೇ ಹಿ`). ಶರೀರ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ಇರುವವರೆಗೂ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಗುಣಗಳ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ ಮತ್ತು ಅವಾಸ್ತವಿಕ.