ಅಧ್ಯಾಯ 3 · ಶ್ಲೋಕ 4

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡದಿರುವುದು ಅಥವಾ ಬಾಹ್ಯವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸುವುದು ಮಾತ್ರ ಮೋಕ್ಷಕ್ಕೆ ದಾರಿಯಲ್ಲ ಎಂದು ಕೃಷ್ಣ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕೇವಲ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸದಿರುವುದರಿಂದ (`ನ ಕರ್ಮಣಾಂ ಅನಾರಂಭಾತ್`) ಒಬ್ಬನು ನೈಷ್ಕರ್ಮ್ಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು (ಕರ್ಮಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ) (`ನೈಷ್ಕರ್ಮ್ಯಂ`) ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ (`ನ ಅಶ್ನುತೇ`). ಹಾಗೆಯೇ, ಕೇವಲ ಕರ್ಮಗಳ ಬಾಹ್ಯ ತ್ಯಾಗದಿಂದ (ಸಂನ್ಯಾಸ) (`ನ ಚ ಸಂನ್ಯಸನಾತ್ ಏವ`) ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು (`ಸಿದ್ಧಿಂ`) ಹೊಂದಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಿಜವಾದ ತ್ಯಾಗ ಮತ್ತು ನೈಷ್ಕರ್ಮ್ಯವು ಆಂತರಿಕ ಮನೋಭಾವ, ಅಂದರೆ ಫಲದಾಸಕ್ತಿಯ ತ್ಯಾಗದಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ, ಕೇವಲ ಕ್ರಿಯೆಯ ತ್ಯಾಗದಿಂದಲ್ಲ.