અધ્યાય 3 · શ્લોક 5

ભાષ્ય

ભગવાન કર્મની અનિવાર્યતા સમજાવે છે. જ્યાં સુધી દેહ છે, ત્યાં સુધી કર્મ સંપૂર્ણપણે છોડી શકાતું નથી. શ્વાસ લેવો, જોવું, સાંભળવું, વિચારવું – આ બધું પણ કર્મ જ છે. આ કર્મો પ્રકૃતિના ત્રણ ગુણો (સત્વ, રજસ, તમસ) દ્વારા સ્વયંચાલિત રીતે થાય છે. જીવ આ ગુણોને આધીન હોવાથી, તેની ઇચ્છા ન હોય તો પણ, શરીર અને મન દ્વારા કર્મો થયા જ કરે છે. તેથી, કર્મ છોડવાની વાત અવ્યવહારુ છે. પ્રશ્ન કર્મ છોડવાનો નથી, પણ કર્મ કેવી રીતે કરવું તે છે.