ಅಧ್ಯಾಯ 3 · ಶ್ಲೋಕ 11

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಯಜ್ಞದ ಮೂಲಕ ಮನುಷ್ಯರು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ನಡುವಿನ ಪರಸ್ಪರ ಅವಲಂಬನೆ ಮತ್ತು ಸಹಕಾರವನ್ನು ಕೃಷ್ಣ ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಈ ಯಜ್ಞದಿಂದ (`ಅನೇನ`) ನೀವು ದೇವತೆಗಳನ್ನು (`ದೇವಾನ್`) ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿರಿ (`ಭಾವಯತ`). ಆ ದೇವತೆಗಳು (`ತೇ ದೇವಾಃ`) ನಿಮ್ಮನ್ನು (`ವಃ`) ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಲಿ (`ಭಾವಯಂತು`). ಹೀಗೆ ಪರಸ್ಪರ (`ಪರಸ್ಪರಂ`) ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುತ್ತಾ (`ಭಾವಯಂತಃ`), ನೀವು ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು (`ಶ್ರೇಯಃ ಪರಂ`) ಹೊಂದುವಿರಿ (`ಅವಾಪ್ಸ್ಯಥ`)." ಯಜ್ಞವು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರ ನಡುವಿನ ಸಹಕಾರದ ಸೇತುವೆ. ಮನುಷ್ಯರು ಯಜ್ಞದಿಂದ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ, ದೇವತೆಗಳು ಮಳೆ, ಬೆಳಕು ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಸಹಕಾರದಿಂದ ಉಭಯರಿಗೂ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು.