અધ્યાય 3 · શ્લોક 11
દેવાન્ભાવયતાનેન તે દેવા ભાવયન્તુ વઃ |
પરસ્પરં ભાવયન્તઃ શ્રેયઃ પરમવાપ્સ્યથ || ૧૧ ||
અર્થ
આ યજ્ઞ વડે તમે દેવતાઓને પુષ્ટ કરો (સંતુષ્ટ કરો) અને તે દેવો તમને પુષ્ટ કરો (તમારી જરૂરિયાતો પૂરી પાડો). આ રીતે એકબીજાને પુષ્ટ કરતા રહીને તમે પરમ શ્રેય (કલ્યાણ) ને પામશો.
ભાષ્ય
યજ્ઞનો સિદ્ધાંત પરસ્પર સહકાર અને આધાર પર ટકેલો છે. મનુષ્યો યજ્ઞ દ્વારા (એટલે કે નિષ્કામ કર્મ, શ્રદ્ધાપૂર્વક અર્પણ, પ્રકૃતિનું સન્માન) દેવતાઓને (પ્રકૃતિની શક્તિઓ, ઈશ્વરના પ્રતિનિધિઓ) હવિષ્ય પહોંચાડે છે, જેનાથી તેઓ પુષ્ટ અને પ્રસન્ન થાય છે. બદલામાં, પ્રસન્ન થયેલા દેવો મનુષ્યોને વૃષ્ટિ, અન્ન, ધન, આરોગ્ય વગેરે જરૂરી પદાર્થો પ્રદાન કરે છે. આ રીતે મનુષ્યો અને દેવો (સમગ્ર સૃષ્ટિ વ્યવસ્થા) એકબીજા પર આધારિત છે અને એકબીજાનું પોષણ કરે છે. આ પરસ્પરના સહયોગથી જ વ્યક્તિ અને સમાજનું પરમ કલ્યાણ સધાય છે.
Banaka ઍપમાંથી પાઠ અને ભાષ્ય.