ಅಧ್ಯಾಯ 2 · ಶ್ಲೋಕ 69

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಜ್ಞಾನಿ (ಸಂಯಮಿ, ಮುನಿ) ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನಿ (ಸಾಮಾನ್ಯ ಜೀವಿ)ಗಳ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಗಳು ಮತ್ತು ಮೌಲ್ಯಗಳು ಪರಸ್ಪರ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು 'ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ'ಯ ರೂಪಕದ ಮೂಲಕ ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ (`ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ`) ಯಾವುದು ರಾತ್ರಿಯೋ (`ಯಾ ನಿಶಾ` - ಅಂದರೆ, ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ), ಅದರಲ್ಲಿ (`ತಸ್ಯಾಂ`) ಸಂಯಮಿಯು (ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹವುಳ್ಳವನು) (`ಸಂಯಮೀ`) ಎಚ್ಚರವಾಗಿರುತ್ತಾನೆ (`ಜಾಗರ್ತಿ`). ಯಾವುದರಲ್ಲಿ (`ಯಸ್ಯಾಂ`) ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು (`ಭೂತಾನಿ`) ಎಚ್ಚರವಾಗಿರುತ್ತವೆಯೋ (`ಜಾಗ್ರತಿ` - ಅಂದರೆ, ಇಂದ್ರಿಯ ಸುಖಗಳು, ಲೌಕಿಕ ವ್ಯವಹಾರಗಳು), ಅದು (`ಸಾ`) ಆತ್ಮವನ್ನು ಕಾಣುವ ಮುನಿಗೆ (`ಪಶ್ಯತಃ ಮುನೇಃ`) ರಾತ್ರಿಯಾಗಿದೆ (`ನಿಶಾ`)." ಲೌಕಿಕ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವವರಿಗೆ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವು ಕತ್ತಲಿನಂತೆ, ಆದರೆ ಜ್ಞಾನಿಗೆ ಅದೇ ಬೆಳಕು. ಜ್ಞಾನಿಗೆ ಲೌಕಿಕ ವಿಷಯಗಳು ನಿದ್ರೆಯಂತೆ, ಆದರೆ ಅಜ್ಞಾನಿಗೆ ಅದೇ ಜಾಗರಣೆ.