ಅಧ್ಯಾಯ 18 · ಶ್ಲೋಕ 57

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ (ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರಿಗೂ) ಅನುಸರಿಸಬೇಕಾದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ (`ಸರ್ವಕರ್ಮಾಣಿ`) ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ (ವಿವೇಕಯುಕ್ತವಾದ ಚಿತ್ತದಿಂದ) (`ಚೇತಸಾ`) ನನ್ನಲ್ಲಿ (`ಮಯಿ`) ಅರ್ಪಿಸಿ (`ಸಂನ್ಯಸ್ಯ`), ನನ್ನನ್ನೇ ಪರಮಗತಿಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿ (`ಮತ್ಪರಃ`), ಬುದ್ಧಿಯೋಗವನ್ನು (ಸಮತ್ವ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು, ಅಥವಾ ನನ್ನನ್ನು ಸೇರುವ ಉಪಾಯವನ್ನು) (`ಬುದ್ಧಿಯೋಗಂ`) ಆಶ್ರಯಿಸಿ (`ಉಪಾಶ್ರಿತ್ಯ`), ಯಾವಾಗಲೂ (`ಸತತಂ`) ನನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಚಿತ್ತವುಳ್ಳವನಾಗು (`ಮತ್-ಚಿತ್ತಃ ಭವ`)." ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವುದು, ಅವನನ್ನೇ ಪರಮ ಗುರಿಯಾಗಿ ನಂಬುವುದು, ಸಮತ್ವ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಅಥವಾ ಭಗವಂತನನ್ನು ಸೇರುವ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುವುದು ಮತ್ತು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಭಗವಂತನಲ್ಲಿಯೇ ಇಡುವುದು - ಇದೇ ಅನುಸರಿಸಬೇಕಾದ ಸಾಧನಾ ಮಾರ್ಗ.