ಅಧ್ಯಾಯ 18 · ಶ್ಲೋಕ 56

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಭಗವಂತನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ಭಕ್ತನು ಕರ್ಮ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ಹೇಗೆ ಮೋಕ್ಷ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ? "ನನ್ನನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಿದವನು (`ಮದ್ವ್ಯಪಾಶ್ರಯಃ`) ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ (`ಸರ್ವಕರ್ಮಾಣಿ ಅಪಿ`) ಯಾವಾಗಲೂ (`ಸದಾ`) ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ (`ಕುರ್ವಾಣಃ`), ನನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ (ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ) (`ಮತ್ಪ್ರಸಾದಾತ್`) ಶಾಶ್ವತವಾದ (`ಶಾಶ್ವತಂ`) ಮತ್ತು ಅವ್ಯಯವಾದ (ನಾಶರಹಿತವಾದ) (`ಅವ್ಯಯಂ`) ಪದವನ್ನು (ಸ್ಥಾನವನ್ನು, ಮೋಕ್ಷವನ್ನು) (`ಪದಂ`) ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ (`ಅವಾಪ್ನೋತಿ`)." ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಿಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಭಗವಂತನನ್ನೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಅವನ ಕೃಪೆಗೆ ಪಾತ್ರನಾಗಿ, ಅವನ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಭಕ್ತನು, ಆ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಬಂಧಿತನಾಗದೆ, ಭಗವಂತನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದಲೇ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಮೋಕ್ಷಪದವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಭಕ್ತಿಯೋಗದ ವಿಶಿಷ್ಟತೆ.