અધ્યાય 18 · શ્લોક 57

ભાષ્ય

ભગવાન અર્જુનને ફરીથી કર્મયોગ અને ભક્તિયોગનો સમન્વય કરીને આચરણ કરવાનો સ્પષ્ટ ઉપદેશ આપે છે. `ચેતસા` (વિવેકયુક્ત મનથી) `સર્વકર્માણિ મયિ સંન્યસ્ય` (બધાં કર્મો મને સમર્પિત કરીને), `મત્પરઃ` (મને જ પરમ આશ્રય અને ધ્યેય માનીને), `બુદ્ધિયોગમ્ ઉપાશ્રિત્ય` (સમત્વ બુદ્ધિરૂપી યોગનો અથવા મારામાં બુદ્ધિ જોડવાના યોગનો આશ્રય લઈને), તું `સતતમ્ મચ્ચિત્તઃ ભવ` (હંમેશા મારામાં જ ચિત્તવાળો બન). કર્મો કરવાનાં છે, પણ મનથી તે ભગવાનને અર્પણ કરવાનાં છે, ભગવાનને જ સર્વોપરી માનવાના છે, સમભાવ રાખીને કે ભક્તિભાવ રાખીને કરવાનાં છે અને નિરંતર ભગવાનનું સ્મરણ રાખવાનું છે.