ಅಧ್ಯಾಯ 18 · ಶ್ಲೋಕ 3

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಕರ್ಮತ್ಯಾಗದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಇರುವ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕೆಲವು ಮನೀಷಿಗಳು (ಚಿಂತಕರು) (`ಏಕೇ ಮನೀಷಿಣಃ`) ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳೂ (`ಕರ್ಮ`) ದೋಷಯುಕ್ತವಾಗಿರುವುದರಿಂದ (ಬಂಧನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವುದರಿಂದ) (`ದೋಷವತ್ ಇತಿ`) ತ್ಯಜಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು (`ತ್ಯಾಜ್ಯಂ`) ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ (`ಪ್ರಾಹುಃ`) (ಇದು ಸಾಂಖ್ಯರ ಮತವನ್ನು ಹೋಲುತ್ತದೆ). ಆದರೆ ಇತರರು (`ಅಪರೇ ಚ`) ಯಜ್ಞ, ದಾನ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸುಗಳ ರೂಪದ ಕರ್ಮಗಳು (`ಯಜ್ಞ-ದಾನ-ತಪಃ-ಕರ್ಮ`) ತ್ಯಜಿಸಬಾರದು (`ನ ತ್ಯಾಜ್ಯಂ ಇತಿ`) (ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ) (ಇದು ಮೀಮಾಂಸಕರ ಮತವನ್ನು ಹೋಲುತ್ತದೆ). ಹೀಗೆ, ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಬಿಡಬೇಕೇ ಅಥವಾ ಯಜ್ಞಾದಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೇ ಎಂಬ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿರುವುದರಿಂದ, ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ನಿರ್ಣಯದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.