ಅಧ್ಯಾಯ 18 · ಶ್ಲೋಕ 2

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾ, ಸಂನ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪಂಡಿತರ (ಕವಿಗಳ) ಅಭಿಪ್ರಾಯದಂತೆ, ಕಾಮ್ಯ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು (ಅಂದರೆ, ಸ್ವರ್ಗ, ಸಂಪತ್ತು, ಸಂತಾನ ಮುಂತಾದ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಫಲಗಳನ್ನು ಬಯಸಿ ಮಾಡುವ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು) (`ಕಾಮ್ಯಾನಾಂ ಕರ್ಮಣಾಂ`) ಬಿಡುವುದೇ (`ನ್ಯಾಸಂ`) 'ಸಂನ್ಯಾಸ' (`ಸಂನ್ಯಾಸಂ`) ಎಂದು ಕೆಲವರು ವಿದ್ವಾಂಸರು (`ಕವಯಃ`) ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ (`ವಿದುಃ`). ಆದರೆ, ವಿವೇಕಿಗಳು (ವಿಚಕ್ಷಣರು) (`ವಿಚಕ್ಷಣಾಃ`) ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲಗಳನ್ನು (`ಸರ್ವಕರ್ಮಫಲ`) ತ್ಯಜಿಸುವುದನ್ನೇ (`ತ್ಯಾಗಂ`) 'ತ್ಯಾಗ' (`ತ್ಯಾಗಂ`) ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ (`ಪ್ರಾಹುಃ`). ಅಂದರೆ, ಸಂನ್ಯಾಸವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಕಾಮ್ಯ ಕರ್ಮಗಳ ಪರಿತ್ಯಾಗಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದರೆ, ತ್ಯಾಗವು ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳ (ನಿತ್ಯ, ನೈಮಿತ್ತಿಕ, ಕಾಮ್ಯ) ಫಲಗಳ ಆಸೆಯನ್ನು ಬಿಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ. ಎರಡೂ ಪದಗಳು ತ್ಯಾಗದ ಭಾವನೆಯನ್ನೇ ಸೂಚಿಸಿದರೂ, ಗೀತೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ 'ತ್ಯಾಗ' (ಸರ್ವಕರ್ಮಫಲತ್ಯಾಗ) ಹೆಚ್ಚು ವ್ಯಾಪಕ ಮತ್ತು ಆಚರಣೆಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದುದು.