ಅಧ್ಯಾಯ 17 · ಶ್ಲೋಕ 27

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

'ಸತ್' ಶಬ್ದದ ಉಪಯೋಗ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತದೆ. "ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ (`ಯಜ್ಞೇ`), ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ (`ತಪಸಿ`) ಮತ್ತು ದಾನದಲ್ಲಿ (`ದಾನೇ ಚ`) ಇರುವ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು (ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು, ದೃಢತೆಯನ್ನು) (`ಸ್ಥಿತಿಃ`) 'ಸತ್' (`ಸತ್ ಇತಿ`) ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ (`ಚ ಉಚ್ಯತೇ`). ಮತ್ತು (`ಚ ಏವ`) ಅವುಗಳಿಗಾಗಿ (ಯಜ್ಞ, ದಾನ, ತಪಸ್ಸುಗಳಿಗಾಗಿ ಅಥವಾ ಭಗವಂತನಿಗಾಗಿ) (`ತದರ್ಥೀಯಂ`) ಮಾಡುವ ಕರ್ಮವೂ (`ಕರ್ಮ`) 'ಸತ್' (`ಸತ್ ಇತಿ ಏವ`) ಎಂದೇ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ (`ಅಭಿಧೀಯತೇ`)." ಯಜ್ಞ, ದಾನ, ತಪಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ, ದೃಢವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವುದನ್ನು 'ಸತ್' ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಆ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ ಅಥವಾ ಭಗವಂತನ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಮಾಡುವ ಯಾವುದೇ ಕರ್ಮವೂ 'ಸತ್' ಕರ್ಮವೇ.