ಅಧ್ಯಾಯ 17 · ಶ್ಲೋಕ 28

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಕೃಷ್ಣನು ಹದಿನೇಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಒತ್ತಿಹೇಳುವುದರೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಪಾರ್ಥ! ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಲ್ಲದೆ (`ಅಶ್ರದ್ಧಯಾ`) ಮಾಡಿದ ಹೋಮ (`ಹುತಂ`), ಕೊಟ್ಟ ದಾನ (`ದತ್ತಂ`), ಆಚರಿಸಿದ ತಪಸ್ಸು (`ತಪಃ ತಪ್ತಂ`) ಮತ್ತು ಮಾಡಿದ ಯಾವುದೇ ಇತರ ಕರ್ಮ (`ಕೃತಂ ಚ ಯತ್`) - ಅದೆಲ್ಲವೂ 'ಅಸತ್' (ವ್ಯರ್ಥ, ಇಲ್ಲದಂತೆ) (`ಅಸತ್ ಇತಿ`) ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ (`ಉಚ್ಯತೇ`). ಅದು (`ತತ್`) ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ (`ನ ಇಹ`) ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿಯಲ್ಲ, ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ (`ನ ಪ್ರೇತ್ಯ`) ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿಯಲ್ಲ." ಯಾವುದೇ ಯಜ್ಞ, ದಾನ, ತಪಸ್ಸು ಅಥವಾ ಕರ್ಮವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಷ್ಪ್ರಯೋಜಕ. ಅದರಿಂದ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಾಗಲೀ, ಪರಲೋಕದಲ್ಲಾಗಲೀ ಯಾವುದೇ ಒಳಿತಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಮಾಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಾರ್ಯದಲ್ಲೂ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿರುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯ.