ಅಧ್ಯಾಯ 13 · ಶ್ಲೋಕ 34

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಕೃಷ್ಣನು ಹದಿಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಕ್ಷೇತ್ರ-ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞ ವಿವೇಕದ ಅಂತಿಮ ಫಲವನ್ನು ಹೇಳುವುದರೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಯಾರು (`ಯೇ`) ಕ್ಷೇತ್ರ ಮತ್ತು ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞ ಇವೆರಡರ ನಡುವಿನ (`ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞಯೋಃ`) ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು (`ಏವಂ ಅಂತರಂ`) ಜ್ಞಾನವೆಂಬ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ (`ಜ್ಞಾನಚಕ್ಷುಷಾ`) ಅರಿಯುತ್ತಾರೋ, ಮತ್ತು ಭೂತಗಳ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಬಂಧನದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನೂ (`ಭೂತಪ್ರಕೃತಿಮೋಕ್ಷಂ ಚ`) ಅರಿಯುತ್ತಾರೋ (`ವಿದುಃ`), ಅವರು (`ತೇ`) ಪರಮ ಪದವನ್ನು (ಮೋಕ್ಷವನ್ನು) (`ಪರಂ`) ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ (`ಯಾಂತಿ`)." ದೇಹ (ಕ್ಷೇತ್ರ) ಮತ್ತು ಆತ್ಮ (ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞ) ಇವೆರಡೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಎಂಬ ವಿವೇಕವನ್ನು ಜ್ಞಾನದ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡುವುದು, ಮತ್ತು ಈ ಭೌತಿಕ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಬಂಧನದಿಂದ ಹೇಗೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಪಡೆಯುವುದು ಎಂಬ ಉಪಾಯವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು - ಇದೇ ಮೋಕ್ಷಕ್ಕೆ ದಾರಿ. ಈ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದವರು ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.