ಅಧ್ಯಾಯ 13 · ಶ್ಲೋಕ 32
ಯಥಾ ಸರ್ವಗತಂ ಸೌಕ್ಷ್ಮ್ಯಾದಾಕಾಶಂ ನೋಪಲಿಪ್ಯತೇ |
ಸರ್ವತ್ರಾವಸ್ಥಿತೋ ದೇಹೇ ತಥಾತ್ಮಾ ನೋಪಲಿಪ್ಯತೇ ||
ಅರ್ಥ
ಹೇಗೆ ಆಕಾಶವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ್ದರೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ರೂಪದಿಂದ ಯಾವುದರೊಂದಿಗೂ ಬೆರೆಯವುದಿಲ್ಲವೋ ಹಾಗೆಯೇ ಆತ್ಮವು ದೇಹದ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದರೂ ಬೆರೆಯುವುದಿಲ್ಲ
ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ
ಆತ್ಮನು (ಇಲ್ಲಿ ಪರಮಾತ್ಮ ಮತ್ತು ಜೀವಾತ್ಮ ಎರಡಕ್ಕೂ ಅನ್ವಯಿಸಬಹುದು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ) ದೇಹದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಹೇಗೆ ಅಲಿಪ್ತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಕೃಷ್ಣನು ಆಕಾಶದ ದೃಷ್ಟಾಂತವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. "ಹೇಗೆ (`ಯಥಾ`) ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ (`ಸರ್ವಗತಂ`) ಆಕಾಶವು (`ಆಕಾಶಂ`) ತನ್ನ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯಿಂದಾಗಿ (`ಸೌಕ್ಷ್ಮ್ಯಾತ್`) (ಯಾವುದರಿಂದಲೂ) ಲೇಪಿತವಾಗುವುದಿಲ್ಲವೋ (`ನ ಉಪಲಿಪ್ಯತೇ`), ಹಾಗೆಯೇ (`ತಥಾ`) ದೇಹದಲ್ಲಿ (`ದೇಹೇ`) ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೆಲೆಸಿರುವ (`ಸರ್ವತ್ರ ಅವಸ್ಥಿತಃ`) ಆತ್ಮನು (`ಆತ್ಮಾ`) (ದೇಹದ ಗುಣದೋಷಗಳಿಂದ) ಲೇಪಿತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ (`ನ ಉಪಲಿಪ್ಯತೇ`)." ಆಕಾಶವು ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ್ದರೂ, ಅದು ವಸ್ತುಗಳ ಧೂಳು, ಹೊಗೆ ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಮಲಿನವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ, ಆತ್ಮನು ದೇಹದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ್ದರೂ, ದೇಹದ ರೋಗ, ಮುಪ್ಪು, ಅಥವಾ ಮನಸ್ಸಿನ ರಾಗ-ದ್ವೇಷಗಳಿಂದ ಅವನು ಅಲಿಪ್ತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.
Banaka ಅಪ್ಲಿಕೇಶನ್‌ನ ಪಾಠ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ.