ಅಧ್ಯಾಯ 13 · ಶ್ಲೋಕ 25

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಮೇಲಿನ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಅನುಸರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದವರಿಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಮಾರ್ಗವಿದೆ ಎಂದು ಕೃಷ್ಣ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. "ಆದರೆ ಬೇರೆಯವರು (`ಅನ್ಯೇ ತು`) ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ (ನೇರವಾಗಿ) (`ಏವಂ`) ಅರಿಯದವರಾಗಿ (`ಅಜಾನಂತಃ`), ಇತರರಿಂದ (ಗುರುಗಳಿಂದ, ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಂದ) (`ಅನ್ಯೇಭ್ಯಃ`) (ಭಗವಂತನ ಬಗ್ಗೆ) ಕೇಳಿ (`ಶ್ರುತ್ವಾ`) ಉಪಾಸನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ (`ಉಪಾಸತೇ`). ಶ್ರವಣದಲ್ಲಿಯೇ ನಿಷ್ಠೆಯುಳ್ಳ (`ಶ್ರುತಿಪರಾಯಣಾಃ`) ಅವರೂ ಸಹ (`ತೇ ಅಪಿ ಚ`) ಮೃತ್ಯುವನ್ನು (ಸಂಸಾರವನ್ನು) (`ಮೃತ್ಯುಂ`) ಖಂಡಿತವಾಗಿ ದಾಟುತ್ತಾರೆ (`ಅತಿತರಂತಿ ಏವ`)." ಸ್ವತಃ ಜ್ಞಾನವಿಚಾರ ಮಾಡಲು ಅಥವಾ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಲು ಅಸಮರ್ಥರಾದವರು, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಸದ್ಗುರುಗಳ ಅಥವಾ ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅದನ್ನು ನಂಬಿ, ಅದರಂತೆ ಉಪಾಸನೆ ಮಾಡಿದರೂ ಸಹ ಕ್ರಮೇಣ ಸಂಸಾರ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಶ್ರವಣ ಭಕ್ತಿಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಇದು ಸಾರುತ್ತದೆ.