ಅಧ್ಯಾಯ 11 · ಶ್ಲೋಕ 44

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಅರ್ಜುನನು ತನ್ನ ಕ್ಷಮಾಪಣೆಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ದೀನತೆಯಿಂದ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. "ಆದ್ದರಿಂದ (`ತಸ್ಮಾತ್`), ಪೂಜಾರ್ಹನಾದ (`ಈಡ್ಯಂ`) ಈಶ್ವರನಾದ (`ಈಶಂ`) ನಿನ್ನನ್ನು (`ತ್ವಾಂ`) ನಾನು (`ಅಹಂ`) ಶರೀರವನ್ನು ಬಗ್ಗಿಸಿ (`ಕಾಯಂ ಪ್ರಣಿಧಾಯ`) ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ (`ಪ್ರಣಮ್ಯ`), ಪ್ರಸನ್ನನಾಗೆಂದು (`ಪ್ರಸಾದಯೇ`) ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ದೇವಾ! ತಂದೆಯು ಮಗನ (ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು) (`ಪಿತಾ ಇವ ಪುತ್ರಸ್ಯ`), ಸ್ನೇಹಿತನು ಸ್ನೇಹಿತನ (ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು) (`ಸಖಾ ಇವ ಸಖ್ಯುಃ`), ಪ್ರಿಯನು ಪ್ರಿಯತಮೆಯ (ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು) (`ಪ್ರಿಯಃ ಪ್ರಿಯಾಯಾಃ`) (ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ), ನೀನು (ನನ್ನ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು) ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು (`ಸೋಢುಂ`) ಅರ್ಹನಾಗಿದ್ದೀಯೆ (`ಅರ್ಹಸಿ`)." ತಾನು ಮಾಡಿದ ಅಪರಾಧಗಳಿಗಾಗಿ ಭಗವಂತನು ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕೆಂದು ಅರ್ಜುನನು ತಂದೆ-ಮಗ, ಸ್ನೇಹಿತ-ಸ್ನೇಹಿತ, ಪ್ರಿಯಕರ-ಪ್ರಿಯತಮೆಯರ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಉದಾಹರಿಸಿ, ಕರುಣೆಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾನೆ.