ಅಧ್ಯಾಯ 11 · ಶ್ಲೋಕ 46

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಅರ್ಜುನನು ತಾನು ನೋಡಲು ಬಯಸುವ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ರೂಪವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. "ನಾನು (`ಅಹಂ`) ನಿನ್ನನ್ನು (`ತ್ವಾಂ`) ಮೊದಲಿನಂತೆಯೇ (`ತಥಾ ಏವ`) ಕಿರೀಟಧಾರಿಯಾಗಿ (`ಕಿರೀಟಿನಂ`), ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದವನಾಗಿ (`ಗದಿನಂ`) ಮತ್ತು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದವನಾಗಿ (`ಚಕ್ರಹಸ್ತಂ`) ನೋಡಲು (`ದ್ರಷ್ಟುಂ`) ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ (`ಇಚ್ಛಾಮಿ`). ವಿಶ್ವಮೂರ್ತಿಯೇ! ಸಾವಿರ ತೋಳುಗಳುಳ್ಳವನೇ (`ಸಹಸ್ರಬಾಹೋ`)! ನೀನು ಆ ಚತುರ್ಭುಜ ರೂಪದಿಂದಲೇ (`ತೇನ ಏವ ರೂಪೇಣ ಚತುರ್ಭುಜೇನ`) (ನನಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊ) (`ಭವ`)." ಅರ್ಜುನನು ಕೃಷ್ಣನ ಸಹಜ ದ್ವಿಭುಜ ರೂಪವನ್ನಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅವನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸುವ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಲಕ್ಷಣಗಳಾದ ಕಿರೀಟ, ಗದೆ, ಚಕ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಚತುರ್ಭುಜ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಅವನಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಚಿತ ಮತ್ತು ಸಮಾಧಾನಕರ ರೂಪ.