ಅಧ್ಯಾಯ 11 · ಶ್ಲೋಕ 24
ನಭಃಸ್ಪೃಶಂ ದೀಪ್ತಮನೇಕವರ್ಣಂ ವ್ಯಾತ್ತಾನನಂ ದೀಪ್ತವಿಶಾಲನೇತ್ರಂ |
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹಿ ತ್ವಾಂ ಪ್ರವ್ಯಥಿತಾಂತರಾತ್ಮಾ ಧೃತಿಂ ನ ವಿಂದಾಮಿ ಶಮಂ ಚ ವಿಷ್ಣೋ ||
ಅರ್ಥ
ವಿಷ್ಣುವೇ! ಆಕಾಶವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಿರುವ, ಹಲವಾರು ಹೊಳೆಯುವ ಬಣ್ಣಗಳಿರುವ, ತೆರೆದ ಬಾಯಿಗಳಿರುವ, ಹೊಳೆಯುವ ವಿಶಾಲವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಭಯದಿಂದ ತಲ್ಲಣಗೊಂಡು ಮಾನಸಿಕ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನೂ ಧೈರ್ಯವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ
ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ
ಅರ್ಜುನನು ತನ್ನ ಭಯದ ತೀವ್ರತೆಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. "ವಿಷ್ಣುವೇ! ಆಕಾಶವನ್ನು ಮುಟ್ಟುತ್ತಿರುವ (`ನಭಃಸ್ಪೃಶಂ`), ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ (`ದೀಪ್ತಂ`), ಅನೇಕ ಬಣ್ಣಗಳುಳ್ಳ (`ಅನೇಕವರ್ಣಂ`), ತೆರೆದ ಬಾಯಿಗಳುಳ್ಳ (`ವ್ಯಾತ್ತ-ಆನನಂ`), ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ವಿಶಾಲ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳ (`ದೀಪ್ತ-ವಿಶಾಲ-ನೇತ್ರಂ`) ನಿನ್ನನ್ನು (`ತ್ವಾಂ`) ಕಂಡು (`ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹಿ`) ನನ್ನ ಅಂತರಾತ್ಮವು (ಮನಸ್ಸು) ಬಹಳವಾಗಿ ನಡುಗುತ್ತಿದೆ (`ಪ್ರವ್ಯಥಿತ-ಅಂತರಾತ್ಮಾ`). ನಾನು ಧೈರ್ಯವನ್ನೂ (`ಧೃತಿಂ`) ಶಾಂತಿಯನ್ನೂ (`ಶಮಂ ಚ`) ಹೊಂದುತ್ತಿಲ್ಲ (`ನ ವಿಂದಾಮಿ`)." ಆ ರೂಪದ ಭವ್ಯತೆ, ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ಉಗ್ರತೆಯು ಅರ್ಜುನನ ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಮನಃಶಾಂತಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಸಿದುಕೊಂಡಿದೆ.
Banaka ಅಪ್ಲಿಕೇಶನ್‌ನ ಪಾಠ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ.