અધ્યાય 4 · શ્લોક 5

ભાષ્ય

અર્જુનની શંકાનું સમાધાન કરતાં ભગવાન શ્રીકૃષ્ણ પોતાના અને અર્જુનના જન્મોના રહસ્યને ખોલે છે. તેઓ કહે છે, 'હે અર્જુન! મારા અને તારા ઘણા જન્મો વીતી ચૂક્યા છે ('બહૂનિ મે વ્યતીતાનિ જન્માનિ તવ ચ').' પરંતુ તફાવત એ છે કે, 'તાનિ અહં વેદ સર્વાણિ' – તે બધા જન્મોને હું જાણું છું, જ્યારે 'ન ત્વં વેત્થ પરંતપ' – હે પરંતપ અર્જુન, તું તે જન્મો વિશે જાણતો નથી. આના દ્વારા ભગવાન સ્પષ્ટ કરે છે કે તેઓ સામાન્ય જીવાત્મા જેવા નથી, જે માયા અને અજ્ઞાનના આવરણને કારણે પોતાના પૂર્વજન્મોને ભૂલી જાય છે. ભગવાન સર્વજ્ઞ છે અને કાળના બંધનોથી પર છે, તેથી તેમને પોતાના સર્વ જન્મોનું સ્મરણ રહે છે. આ તેમના ઈશ્વરીય સ્વભાવનું પ્રમાણ છે.