અધ્યાય 4 · શ્લોક 2

ભાષ્ય

ભગવાન સમજાવે છે કે કેવી રીતે આ મહાન જ્ઞાન, જે ગુરુ-શિષ્ય પરંપરા દ્વારા ઇક્ષ્વાકુ વંશના રાજર્ષિઓ (રાજા પણ અને ઋષિ જેવા જ્ઞાની પણ) સુધી પહોંચ્યું હતું, તે સમય જતાં લુપ્ત થઈ ગયું. 'કાલેન ઇહ મહતા યોગો નષ્ટઃ' – એટલે કે લાંબા સમયના અંતરાલને કારણે અને કદાચ યોગ્ય પાત્રના અભાવે અથવા લોકોની ભોગવૃત્તિ વધવાને કારણે આ યોગનું જ્ઞાન પૃથ્વી પરથી વિસ્મૃત થઈ ગયું. 'પરંતપ' (શત્રુઓને તાપ આપનાર) સંબોધન દ્વારા શ્રીકૃષ્ણ અર્જુનને આ જ્ઞાન ગ્રહણ કરવા અને તેના માર્ગે ચાલવા પ્રોત્સાહિત કરે છે, કારણ કે અજ્ઞાનરૂપી શત્રુનો નાશ કરવા માટે આ જ્ઞાન જરૂરી છે.