અધ્યાય 2 · શ્લોક 65
प्रसादे सर्वदुःखानां हानिरस्योपजायते |
प्रसन्नचेतसो ह्याशु बुद्धिः पर्यवतिष्ठते || ६५ ||
અર્થ
અંતઃકરણની પ્રસન્નતા ('પ્રસાદે') પ્રાપ્ત થતાં તેના ('અસ્ય') સંપૂર્ણ દુઃખોનો ('સર્વદુઃખાનામ્') નાશ ('હાનિઃ') થઈ જાય છે ('ઉપજાયતે'). અને તે પ્રસન્ન ચિત્તવાળા ('પ્રસન્નચેતસઃ') કર્મયોગીની બુદ્ધિ ('બુદ્ધિઃ') તત્કાળ ('આશુ હિ') બધી બાજુથી હટીને એક પરમાત્મામાં જ સારી રીતે સ્થિર ('પર્યવતિષ્ઠતે') થઈ જાય છે.
ભાષ્ય
'પ્રસાદ' (અંતઃકરણની શાંતિ, નિર્મળતા) નું મહત્વ સમજાવ્યું છે. જ્યારે ચિત્ત પ્રસન્ન અને શાંત થાય છે, ત્યારે બધા સાંસારિક દુઃખોનો અંત આવે છે. આવા પ્રસન્ન અને શાંત મનમાં જ બુદ્ધિ સહેલાઈથી અને ઝડપથી ('આશુ') પરમાત્મામાં સ્થિર થઈ શકે છે. અશાંત મનમાં બુદ્ધિ ભટક્યા કરે છે, પણ શાંત મન જ્ઞાન અને સ્થિરતા માટેનું યોગ્ય ક્ષેત્ર છે.
Banaka ઍપમાંથી પાઠ અને ભાષ્ય.