अध्याय 2 · श्लोक 65
प्रसादे सर्वदुःखानां हानिरस्योपजायते । प्रसन्नचेतसो ह्याशु बुद्धिः पर्यवतिष्ठते ॥ २-६५ ॥
अर्थ
अंतःकरण प्रसन्न असल्यामुळे त्याची सर्व दुःखे नाहीशी होतात. आणि त्या चित्त प्रसन्न असलेल्या कर्मयोग्याची बुद्धी तत्काळ सर्व गोष्टींपासून निवृत्त होऊन एका परमात्म्यामध्येच उत्तम प्रकारे स्थिर होते. ॥ २-६५ ॥
स्पष्टीकरण
या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण आत्म्याच्या शांती आणि आनंदाचे महत्त्व स्पष्ट करतात. जेव्हा माणसाच्या मनात आनंद आणि समाधान असते तेव्हा त्याला सर्व प्रकारच्या दु:खापासून मुक्ती मिळते. स्पष्टीकरण: प्रसाद सर्वदुख्खनाम हनिर्श्योपजयते – जेव्हा माणसाच्या मनात प्रसाद (आध्यात्मिक शांती आणि समाधान) उत्पन्न होतो, तेव्हा तो सर्व प्रकारच्या दुःखांपासून मुक्त होतो. येथे 'प्रसाद' म्हणजे आध्यात्मिक शांती आणि समाधान, जे स्थिरता आणि मन:शांतीचे सूचक आहे. प्रसन्नचेत्सो हयश्रु बुद्धिः पर्यवतिष्ठते - जेव्हा माणसाच्या मनात आनंद असतो तेव्हा त्याची बुद्धी स्थिर राहते. 'प्रसन्नचेत्सो' म्हणजे आनंदी मन आणि 'अश्रु बुद्धिह' म्हणजे स्थिर आणि अस्थिर मनाचे ज्ञान, जे एकाग्रता आणि संतुलन दर्शवते. हा श्लोक स्पष्ट करतो की जेव्हा एखाद्या व्यक्तीचे मन आनंदी आणि शांत असते तेव्हा त्याची विचारसरणी स्थिर राहते आणि तो जीवनातील अडचणींना व्यवस्थितपणे तोंड देऊ शकतो. अशा प्रकारे, आनंद आणि मानसिक शांती माणसाला सर्व प्रकारच्या दुःखांपासून मुक्त करते आणि त्याला योग्य मार्गावर चालण्याची प्रेरणा देते.
Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.