અધ્યાય 2 · શ્લોક 27

ભાષ્ય

જો જન્મ અને મૃત્યુને આત્મા માટે પણ સત્ય માની લઈએ (જોકે ગીતાનો મુખ્ય સિદ્ધાંત આ નથી), તો પણ તે એક અનિવાર્ય ચક્ર છે. જન્મ પછી મૃત્યુ અને મૃત્યુ પછી જન્મ – આ ક્રમ નિશ્ચિત છે. જે ઘટના ટાળી જ ન શકાય ('અપરિહાર્ય'), તેના માટે શોક કરવો એ બુદ્ધિહીનતા છે. જેમ રાત પછી દિવસ અને દિવસ પછી રાત આવે છે, તેના માટે કોઈ શોક કરતું નથી, તેમ જ આ જન્મ-મરણના ચક્ર માટે પણ શોક કરવો વ્યર્થ છે.